मनका बेदना।।
यो नेपालि पास्पोट उचालि बिदेश तिर लम्कियो।
हन्डर खाइ दु:ख पाइ बिदेश देखि चम्कियो।।
जता-ततै बालुवै बाल्लुवा हरियालि देखेन।
नेपालिको जिन्दगिमा शुख कहिले लेखेन।।
५५डिर्गिको घाम सहदै मिठा-मिठा सप्ना बुन्दै।
दिन बिताउछ नेपालिले बिदेशिको गालि शुन्दै।।
जन्मभुमि छोडि हिड्यो गरिबि र अशान्तिले जरो गाड्दा।
मुटुभित्र ज्वाला छुट्छ नेपालिलाइ हिन्दु भनि घिर्णा गर्दा।।
कति बस्ने योखाडिमा अब हामि स्वदेश फर्कौ नेपाल आमा गर्छिन सलामि।
कुटो खनौ हलो जोतौ स्वदेशमै बगाउँ पसिना बिदेशिको नगरौ गुलामि।।
गोबिन्द प्रसाद न्यौपाने”पाल्पालि ठिटो”
जल्पा ५ पाल्पा नेपाल
हाल: के.एस्.ए.मरुभुमि।