गंगा पौडेल (शुभ)

बोल्छ यहाँ लाटो पनि अत्यचार भएपछि
बारम्बार घृणित ती शब्द प्रहार भएपछि

रगतको नाता पनि टुट्दो रैछ हरे दैव,
धन्कै निम्ति दाजुभाइको काटमार भएपछि

रिसाउदा नि फकाएर हसाएँ जिन्दगी
कहिले बाङ्गो कैले सिधा नचाएँ जिन्दगी

भित्रि पीडा न त देख्यो न त सक्यो झिक्न नै,
बाहिरि रुप शृंगारले सजाएँ जिन्दगी

तस्वीर उन्को, यी आँखाभरि, पारेर जानु छ
नलागोस् आँखा, मायाको घर, बारेर जानु छ

छोड्दै छु घर, आगन उन्को ढोगेर पाउँमा,
छाडेर मन यो ज्यान पारि तारेर जानु छ