लेनिन बञ्जाडे

जमुनिया मर्‍यो !

चैतको हुरी झैं बत्तीएर आएको बीभत्स र डरलाग्दो खबरले मन्ते एक्कासि चिसियो ।

ब्लड बैंकको गेट छिरिनसक्दै ऊ अत्तालियो। छपक्कै छरिएका बाइक देखेर अन्दाज लगायो– कम्तीमा २ घन्टा उसको पालो आउँदैन।

बिहान नउठ्दै प्रमिलाले फोन गरी । भनेको थिएँ– घरमा हुँदा कहिल्यै मोबाइलमा घण्टी नबजाउनू । मोबाइल मेरै सिरानीमुनि थियो, भाइब्रेसनमा । घण्टी बजेको सुनेर बूढीले उठाएको भए सिधै उचालेर पछार्थी ।

“बसन्ते, एक… एक… एक ही रास्ता लाग्यो …।”