संगीता सुवेदी

जीवनभरिको आशीर्वाद लिएर
म टाढा आएको छु आमा
आफ्ना लालाबालालाई तिमीसामु
पठाइएको छु आमा ।

तिम्रा ती बुढेसकालका चाउरी परेका हातले
यो कानमा जमरा सिउरिन त कहाँ मन नभएको हो र
तर जिम्मेवारीले बालाईजस्तै मलाई लाहुर
पठाइएको छ आमा

म एक साधारण परिवारको व्यक्ति मैले शिक्षा पाए गुणस्तरीय शिक्षाको निम्ति सधैं ठगिएको महसुस हुन्छ ।

मैले संस्थागत विद्यालयको दैलो कहिले टेक्ने अवसर पाइन र सदा एक सामुदायिक विद्यालय पढ्ने मात्र अवसर पाएँ । यसको मलतब यो होइन कि, म निजी विद्यालयलाई अघि सानै कुरा गर्दै छु । यसको मतलब यो बुझौं कि म गुणस्तरीय शिक्षालाई नियाल्दै थिएँ ।

तिमीले दिलाएको चोट सिउन अँझै बाँकी छ
तिमीले पठाएको प्याला, पिउन अँझै बाँकी छ

म मेरे नि जिउनु तिमी सदा सदा हाँसी
तिमीले लगाएको ऋण, तिर्न अँझै बाँकी छ

के खोट देख्यौ तिमीले र छोडयौ साथ मेरो
तिमीले दिएको मलम, लाउन अँझै बाँकी छ

वसन्तको जस्तो बहार छाओस यही छ मेरो कामना
आयो फेरि नयाँ वर्ष २०७१ सालको शुभकामना

३६५ दिनको खाली पान्ना भर्नु तिमीले चाहना
फलोस फुलोस तिम्रो जीवन यही छ मेरो कामना

नयाँ वर्षले तिमीमा खुशीयाली आइदिओस
सोच जति सबै कुरा विना बाधा मिली दिओस

दिन दिनै प्रगतिको लहर त्यहाँ फस्टा छ रे
सुन्छु मलाई छाडी खुसीको सोफामा नाच्याछौ रे

जे सोच्नु थियो तिमीले सायद सही सोच्यौ होला
सोच्नु तिम्रो बाध्य थियो भूल मेरै भयो होला

शब्द खेलाई खेलाई तिमीले झूठो प्रहार गर्यो किन ?
बाध्यता नै थियो भने कुरा लुकाई लुक्यौ किन ?

धर्ती छोडी गयो चरी आकाशलाई छुन भनी
गाउ छाडी आए मत तिम्रो साथ पाउछु भनी

अनायास नै दियो तिम्ले चोट माथि चोट गनी
टाढाबाट बिदा दिएउ मेरो सामु नआउनु भनी

दिए थिए तिमीलाई साचो माया भनी ठानी
फर्की आए गल्ती मेरै भयो मानी