Skip to content

स्वप्निल स्मृति

भगवान

मेरो स्फूर्त, चञ्चल, हँसिलो छोरा
जब स्कुलबाट फर्किरहेको हुन्छ,
यति थकित, उदास र खत्र्याकखुत्रुक हुन्छ
पहाड हो कि स्कुलब्याग बिसाउँदै बिस्तारामा
‘पापा, खोइ हाम्रो भगवान् ?’ सोध्छ,
मानौँ, ऊ तेत्तीस करोड पराया भगवान् बोक्न अभिशप्त छ ।

SwapnilSmriti

जोकर व्यवस्था

जोकरबाट शासित हुनु कति कठिन छ !
राजा/महाराजा या तानाशाहबाटभन्दा कम छ ?
कृपया हाँसेर समय नबिताउनोस्
हाँस्दाहाँस्दै रोएर जीवन नबिताउनोस् ।

सोच्नोस्, किन ऊ—
बीरवल र अकबरका चुट्किला सुनाइरहेछ,
महाभारत र रामायणका झेली प्रसँग गाइरहेछ,

लोकतन्त्र पोइजन

हरन लगाउँदै कुम्मायक कुस्सायकलाई
फिकुले डाँडा थर्किने गरी
नाच्दै ‘उलाला…उलाला’
आइपुग्यो गाडी !
स्वप्नमा गाडी देख्दा कुम्रेक लाग्ने
गाउँमा
यसपल्ट त
साँच्ची गाडी आइपुग्यो गाडी !