लोप्सांग शेर्पा

गाउँ घरमा पनि सुनिदैन आजकाल कुखुरा बासेको
ड्राइभरको छेउमा बसेकी त्यो केटी के सारो हाँसेको?

बगैचाहरू लभगर्ने कै अखडा बन्यो अरु त के कुरा
मन्दिर परिसार भित्रै देखिन थाले पिरती गाँसेको

सपनीमा मात्र किन सधैभरि आइ रहन्छौ?
बिपनीमा आउ म अंगालोमा बाँध्न चहान्छु
रातको निद्रा खोसी किन सधै सताई रहन्छौ?
बिपनीमा आउ म आँखामा सजाउन चहान्छु
ओ…हो…हो…ड्रिम गर्ल…..ओ माइ ड्रिम गर्ल
कैलेसम्म तड्पाई रहन्छौ यसरि हर पल?

स्वप्निल त्यो दुनियामा हराएर म कति बाँचौं?
तिम्लाई पाउने अभिलाषा अझै म कति साँचौं?
कल्पनाको सागरमा डुबी एक्लै कति म बर्बराऔं?
तिम्लाई पाई खुसिको लैबरी म कहिले नाँचौं?
ओ…हो…हो…ड्रिम गर्ल…..ओ माइ ड्रिम गर्ल
कैलेसम्म तड्पाई रहन्छौ यसरि हर पल?

अब आउ सम्माला धेरै भो यो मन भड्केको
कति सुन्नु मैले मध्ये रातमा यो मुटु धड्केको

माया हो कि छायाँ हो
दो-बाटैमा बिलायो
बाचा कसम तोडेर
आज आर्कैकी भैदियो

निष्ठुरी…..सारै निष्ठुरी
भन्देउ दैव, किन बढेको हामि बिच यो दुरी?

उसको हरेक पल मसंगै बितोस उनि चाहन्थी
कतै मलाई नभेटे पागलझै रिसले बर्बराँउथी
अंगालोमा बाँधी आफुलाई कता कता हराउँथी

निष्ठुरी….सारै निष्ठुरी
भन्देउ दैव, केहि थियो कि उसको मज्बुरी?

कतै मेरो गरिबी पो तगारो भैदियो कि!
कसैले हाम्रो जात-भात मिल्दैन भन्दियो कि!
तर त्येस्ता कुनै मत-भेद राख्दिन् भन्थिन् उनि

निष्ठुरी….सारै निष्ठुरी
भन्देउ दैव, के थियो र म मा कम्जोरी?

माया हो कि छायाँ हो
दो-बाटैमा बिलायो
बाचा कसम तोडेर

उत्साहको दियो बल्छ
उमंगको फुल खिल्छ
बाँच्ने रहरहरू बढ्न थाल्छ
तिमीलाई देखेर
प्रिये
तिमीलाई देखेर

कहाँ होलिन केगर्दै होलिन त्यो पुतली सानी
सम्झना बनि आइरहनेछ त्यो अधुरो कहानी

फोन गर्थिन राति राति नाम ढाटी ढाटी
कुरा गर्थिन लामो लामो बोल्न सारै बाठी
ब्लफ-कलबाट सुरु भएको हाम्रो प्रेमकथा विफल भए पनि
सम्झना बनि आइरहनेछ त्यो अधुरो कहानी

झ्यालबाट लुकी छिपी चिहाइ चिहाइ हेर्थीन
छेउ पर्दा लाज मानि आँखा छोपी भाग्थीन
रुप उसको पुतली झैँ त्यो चन्चले आनी बानि
सम्झना बनि आइरहनेछ त्यो अधुरो कहानी