कृष्ण प्रसाईं

वर्षा लाग्नु केही अघि
विहान अन्मने वित्तिकै
ह्जारौं हजार जोडी सुगाहरु
विभूको गाउँ पारिको मुग्लानबाट
मेरै घर आँगनको बाटो भएर
लहर मिलाएर आकाशमाथि उडिरहेको सम्झन्छु ।

कसरी गर्नु युद्ध घामसँग!
प्रकाण्ड ताप
सहश्र शक्तिका
अजश्र ओज
र
अविरल आगोसँगै
अनन्त योजन अग्लाइको
अग्नि पिण्ड जो छ
सधै तातो भएर बलिरहेछ

मेरो सबै भन्दा पहिलो कविता मेरी आमा हुन ।
मैले सबै कुरा सिँकेँ
मेरी आमाबाट
जे सिके
ती सबै कविताहरु थिए ।

१ बीस तला माथिबाट मान्छे हाम फाल्यो तर मरेन के भयो?
२ उड्दा उड्दैको चराले अण्डा पार्यो तर भूईंमा झरेन कसरी?
३ पुच तले घरवाट लड्डु झर्यो के भयो?

टोकियोबाट सेन्दाइ हुदै ओमोरी पुग्नु थियो आजको यात्रा । समुद्रसंग छुट्टिएको टापु होक्काइडोसम्म पुग्न हवाइजहाजको सुविधा भए पनि यस अघि कहिल्यै नगरिएको त्यति ठूलो जहाजको लामो समयको महासागरीय यात्रा आफैमा रोमान्चक लाग्नु स्वभाविकै थियो । बिहान नौ बजेको सुबिधा सम्पन्न बससँगै टोकियो बस टर्मिलनबाट हामी उत्तरतिरको यात्रामा निस्केका थियौं । नभन्दै बस छुटिसकेपछि टोकियो उत्तरतिर पर्ने बिभिन्न ससाना शहरहरु हुँदे सेन्दाईलाई पनि नाघेर हामी ओमोरी पुग्यौं । ओमोरीबाट होक्काइडो टापुस्थित प्रसिद्ध शहर साप्पोरो पुग्न पानी जहाजबाट उत्रिएर पनि बसमा यात्रा गर्नुपर्ने रहेछ । यो अगि्रम जानकारी थियो ट्राभल एजेन्सीको । बेलुका ७ बजेको समय थियो हाम्रो ओमारीबाट पानी जहाज चढ्ने ।