Skip to content

विनोद दीक्षित

मञ्जरी दिदी !

  • by

पुष्पालाई एक वर्षदेखि देख्दै आएको थिएँ । बोलचाल पनि धेरै पटक भएकोले क्यान्टिनमा सँगै खाना पनि खाएका थियौँ । हप्तामा दुई पटक जति भेट हुन्थ्यो पुष्पासित । उनी पनि हाम्रै फ्याकल्टीमा पढ्थिन् पहिलो वर्षमा । म भने तेस्रो वर्षमा ।

मभन्दा दुई वर्षअघि मेडिकल पढ्न आउनुभएकी मञ्जरी दिदीले एकदिन पुष्पालाई मनिर ल्याई-”मेरी बहिनीजस्तै हो, धेरै कुरा बुझ्दिन भन्छिन्, त्यसैले बेलाबखत फुर्सद भएको समयमा उसलाई पढाइदिनुहोला” भन्नुभयो ।

मुम्बई ब्लास्ट हुनुअघि

  • by

अमेरीका बसेर फर्केका भैरहवाका भूतपूर्व मेयर तथा मेरा अन्तरंग मित्र डाक्टर बलराम गौतमका परविारसित म भारतको एक महिना लामो यात्रामा गएको थिएँ । २०६३ पुसको कुरा हो । हरद्विार, ऋषिकेश, मसुरी, देहरादुन घुमेर दिल्ली आयौँ अनि केही दिनपश्चात् मुम्बईका निम्ति प्रस्थान गर्‍यौँ ।

चौबीसै घण्टा जहाजमा यात्रा !

  • by

ब्ल्याक सी मा कैयौ बिहान मैले बिताएको छु तर अहिले त्यो सम्झनाको गर्भमा छ । केही दशकको अन्तरालपछि फेरि यता केही वर्षदेखि समुद्रले मलाई लोभ्याउन थाल्यो । यो पछिल्लो नोस्टाल्जियाको केन्द्र त्रिवेन्द्रमको कोभलामबीच भएको छ ।

माछापुच्छ्रेको शिरमा बीपी स्टाइलको टोपी

  • by

तर्राईमा हर्ुर्केर किशोरावस्थामा काठमाडौ“ आउ“दा भीमफेदीबाट तामदान वा डोकोमा बसे तापनि अलिअलि हि“डेको सम्झना छ । त्यसको ४०-४५ वर्षछि लुम्ले कृषि र्फमका हाकिमले झन्डै पा“च घन्टासम्म लुम्लेको वरपिर िहि“डाएका थिए, २०४५ सालतिर । चार-पा“च वर्षघि बद्रीकेदारको यात्रा गर्दा तेर्र्सो बाटो हि“डेपछि उकालो लाग्ने बेलामा घोडामा चढेको थिए“ । मेरो पहाड हि“ड्ने बानी छैन । त्यसैले त्यस्ता पहाडमा हि“ड्ने प्रस्तावहरू मैले अस्वीकार गर्ने गरेको थिए।