घनेन्द्र ओझा

फूलसँग डर लाग्छ
काँडाको नै भर लाग्छ ।

सुटुक्क रातमा उनी झरेर आउँछिन् ममा
र, नीँद रातमा त्यसै हरेर आउँछिन् ममा ।

छ ज्योति पूर्णचन्द्रको र मोहनी छ चालमा
र, लाडिँदै र मस्किँदै सरेर आउँछिन् ममा ।

दुख्दै छ आज छाती बल्झेर याद तिम्रो
बग्दै छ अश्रुधारा छल्केर याद तिम्रो

अँध्यारो त्यो आकाशमा जून लागेपछि ।
खुबै राम्री देखिइछ्यौ सुन लागेपछि ।