केशब लामा

स्वार्थ अनि घमण्डले जलाउँछ आफैँलाई
मुर्ख अनि पाखण्डले थलाउँछ आफैँलाई

ज्ञानी अनि सज्जनलाई हेप्नु हुन्न कहिल्यै
तिन्नै वुद्धि विवेकले चलाउँछ आफैँलाई

मेरो यादमा कल्पिएर कहिल्यै नरुनु
मेरो बातमा अल्झिएर कहिल्यै नरुनु

के नै गर्न सकिन्छ र? भाग्यमै नभएसि
निर्दोष दिलमा सल्किएर कहिल्यै नरुनु

चाहना हुँदा हुँदै तिम्रो हुन सकिएन
मलाई सम्झी छल्किएर कहिल्यै नरुनु

उदाउँदा जून तारा टोलाइदिने बानी कस्तो ?
एक छिन टाढा हुँदा बोलाइदिने बानी कस्तो?

टाढाबाट ईशाराले माया गर्छु तिम्लाई भन्दा
फूलको थुङ्गा फक्क्रे झैं फक्रिइदिने बानी कस्तो?

तिम्रो यादमा रातैभरि कोल्टे फेर्दैछु
तिम्रै माया दिलमा सजाई फोटो हेर्दैछु

कस्तो रै’छ भाग्य हाम्रो बिछोडिएर जिउनु पर्ने
मनको प्यास मनमै राखी आसुँ मात्रै पिउनु पर्ने
तिमी पनि मेरै यादमा तड्पी-तड्पी बस्दै हौली
सुस्त सुस्त बितेका ती अतितमा खस्दै हौली

मुटु मेरो किन जल्छ ? प्रिय आज अनायासै
तन मेरो किन गल्छ ? प्रिय आज अनायासै

तिम्रो माया मुटु माझ सजाएकै भए पनि
नयनमा केले छल्छ, प्रिय आज अनायसै

सम्झिन्छु म तिम्रो वाचा आज एक्लै हराउदा
छुरासरी शब्द चल्छ, प्रिय आज अनायासै

तिम्रो मेरो मायाप्रीति, सुकी जाने पानी भयो
तिम्लाई दे’को मायाप्रीति, सधैं आत्मग्लानि भयो

फूल बनी माया दिँदा, आखिर तिम्लाई नेल भयो
जिन्दगीको सवाल हुँदा, मलाई ठुलो झेल भयो
साँचो मायाप्रीतिमा, स्वार्थपूर्ण खेल भयो
बिछोडको बेदनामा, नयन आसुँ भेल गयो

पानी सरी जिन्दगी यो पानी जस्तै बग्न खोज्छ
कर्कलको पानी जस्तै ढल्मलिएर चल्न खोज्छ

साउनको भेल जस्तै उर्लिएर बग्छ यो त
हिमालको मुहार जस्तै कहिले हाँस्छ, रुन्छ पो त

टंगला ली से लसिनम
ङ खजी मुग्लन साउदीरी ।

ङ खला सोम्दिङ्री बिदसी ।
अबा -आमा, तिङ ह्रो पिर ख्लासी ।