हेमजंग कार्की

मान्छे ! किन ? यति निर्दयी हुँदै छ ।
मान्छे ! किन ? यति कठोर हुँदै छ ।

यो मेरो भौतिक शरीर रचना, मिल्काई दिऊँ कतै
आडम्वरी यो मायाबाट छुटन, जीवन सेलाऊँ त्यतै
कसैको चित्त बुझाउन नसके, धर्ती बोझ के गर्नु
सभ्य समाजमा हुर्कन नपाए, त्याँ के संघर्ष गर्नु ?

दीन दुःखीको सारथी बन्छ, रविलाई देश निकाला गर
वेचियका चेलीको उद्दार गर्छ, रविलाई देश निकाला गर

घरमा पनि छट्पट् छट्पट् गर्ने, सुत्ने खानेको टुङ्गो छैन,
तस्करीको अड्डा खोजी गार्यो, रविलाई देश निकाला गर

न्यायको भिख माग्ने हस्पिटलमा सत्नु पर्ने,
कोही आँसु पिई जीवन गुजार्नुपर्ने,
कैद पाएका व्यक्ति उन्मुक्ति हुने
अपराधिक मान्छेहरू संसद हुनु पर्ने
यही हो मैले बुझेको गणतन्त्र,

अहिले झै लाग्छ ।
उनका छोरा खाडीमा ।
बुहारी अर्कैको गाडीमा ।
बुढीआमाको रोदन बेदना ।
सरकारले हेर्छु भन्थ्यो
पहिलाको नयाँ वर्षमा
फेरि नयाँ वर्ष आएछ
खै के नयाँ वर्षको शुभकामना दिनु

अमेरिका पनि देश नै हो नेपाल पनि देश नै हो
अमेरिका तिनीहरुको देश हो, नेपाल मेरो देश हो

तिनीहरुको देशमा पुलिसले बलत्कारी समाउँछ
मेरो देशमा बलत्कारीले पुलिस समाउँछ

बच्चाहरू चंगा किन्दै थिए बजारमा, दशै तिहार आकै हो त ?
खसीको मूल्य हुँदै थियो बजारमा, दशै तिहार आकै हो त ?

बिहानको सिरर चिसो हावा, पारिजातको वासना उस्तै
भरपुर बसाउन थालेको छ, दशै तिहार आकै हो त ?

हो माइला बा म राति कहिल्यै निदाएको छैन

भूकम्पको कम्पनको त्रासमा छु, हल्लिरहेको छ देश
राजनीतिको त्रासै त्रासमा भाछु, बिक्री गर्लान् कि देश
हो माइला बा म राति कहिल्यै निदाएको छैन