हजार सपना (गीति एल्बम)

मलाई मेट्न देऊ मैले कोरेका रेखाहरू
यहाँ माया नै घृणाले पुरिएको हुन्छ
मलाई पिउन देऊ आज यी नशा
अरू यहाँ बाँचुञ्जेल व्याथाले सताएको हुन्छ

मेरो साधनाको वरदान हो गीत
तिनै सातै स्वर हुन मेरा आफ्ना मित

मेरो छेउ कोमल भाव बटुली नआऊ
म ढुंगा हुँ काँचको मुटु लिई नआऊ

अपराध गरिन मैले भूल गरें
जस्तो सजायँ दिनु छ मलाई
भोगिदिन तयार छु

यहाँ जिन्दगीले कहाँ बास पायो
जहाँ आस आ’थ्यो त्यहाँ चोट छायो
दुखेकै छ छाती जहाँ घाउ पाक्यो
म फुल्ने बगैंचा जहाँ दुख बाँच्यो

Read More »यहाँ जिन्दगीले कहाँ बास पायो

आँखामा केही आस थियो मुटुमा केही सास थियो
सायद तिमीले पर्खनुमा पर्खाइको कुनै रस थियो

सागर छ गहभित्र चाहे म रोइदिन्छु
आँधी छ छातीभित्र खोजे म बल्झिदिन्छु