केटी
हजुरको चिनो कुसुमे रुमाल मायाको निशानी
भिज्यो नि प्यारा सम्झेर आँसु पुछेर त्यही पनि
एकै छु यहाँ सम्झन्छु हर रातका कहानी
नभिजी कहिल्यै रहेन प्यारा रातमा शिरानी
प्यारा रातमा शिरानी ।
केटा
तिमीलाई सम्झी बेचैन छु म बिदेशी माटोमा
मन मेरो त्यतै रमाउछ प्यारी ढिंडो र आटोमा
तिमीलाई पनि सम्झन्छु प्यारी साँझ र बिहानी
मेरो नि कैले ओभानु छ र रातमा शिरानी
प्यारी रातमा शिरानी ।
सयपत्री फूल फुल्दामा खेरी सम्झना आई हाल्छ
उनेर राख्यौ भने नि माला वैलेर गइजान्छ
एउटा माइती दुर देश बिरानो ठाँउमा
के गर्दौ होला समुद्रपारि अर्काको गाउँमा
नफुली देऊ सयपत्री फूल मन मेरो रोइरहन्छ
उनेर राख्यौ भने नि माला वैलेर गइजान्छ।
साहुको भारी बिसाउन माइती विदेश गएको हो
ती बुढी माको ओखती गर्न साहु काडी ल्याएको
भाइबैनी साना साहुको बारी खै कस्ले जोत्दछ
नफुली देऊ सयपत्री फूल मन मेरो रोइरहन्छ
उनेर राख्यौ भने नि माला वैलेर गइजान्छ।
बुद्ध तिमी कँहा गयौ ? देशमा मारामार भयो