tirtha

ठुलो आस राख्यौ होला दिन उसले सकेन कि ?
खाडल थियो कि गरिबीको उढ्न सकेन कि ?

धुजा धुजा यो जिन्दगी, फ्यालुँ भने सास छ बाँकी छ
सलाई कोरी लगाए बल्छ होला, तर आस छ बाँकी छ

मेची लुछिंदा अब यहाँ काली दुख्नुपर्छ
लुछिन्छन् नि फूल दिउसै माली पुल्नुपर्छ

कोपिलामै लुछिएछ फूल टिपेर हेरे
आखिर के हो त नारीको जीवन सोचेर हेरे

रुन्छ होला तिम्रो पनि मन स्मृतिहरू समेटेर
म पनि त अन्योलमा छु नि किनारहरू नभेटेर
वारिपारी बनाइदियो विवशताको भेलले
जंघार तरी आऊँ झैँ लाग्छ छालहरू नहेरेर

बर्षौं पहिले यस घरमा सुन्दर सपना लिएर भित्रिएकी
उच्च सम्मानमा जिउने चाहनामा सजिएकी
रहरहरूको सुन्दर भबिष्यमा
एक आदर्श पत्नी, आमा, बुहारी भएर जिउने मेरो सपना

मैले बाटो फेरी सकें पत्र कोर्न छोड अब
पागलप्रेमी कति बन्छौ अन्तै पाइला मोड अब

सरस्वती बन्धना
तिर्थ (यात्री)पौडेल
आज तिम्रो पावन दिवशमा अर्पंछु भक्ति साथ
सम्मानका सुमन सहित चरणमा पारि माथ

गीति कविता तिर्थ (यात्री)पौडेल
चौतारीमा नबसेको धेरै भयो सानु सित
एकै छिन आउन बसै गास्यौ माया प्रित
तिम्रो मात्र झझल्को सताउछ घरि घरि
मृदु मुस्कान कोकिल कण्ठ सुन्छु वरिपरी ,

मुना मदन जस्तो हुन्छ सच्चा प्रेम हेर निरु
साच्चै सच्चा प्रेम भए कहिल्यै जान्न खेर निरु

पाक्क पुक्क मार मुग्रीमा यसपाली नि पर्यौ अरे
पहिले भन्दा अँझ ठुलो बिद्रोह पो गर्यौ अरे

नचाहिंदो कुरा झिकी किन राडाको मचाउनु
समजको नजरमा तुच्छ ब्याहार गर्यौ अरे

वल्लो डांडा पल्लो डांडा बज्यो बाँसुरी
छम छम नाचन मेरी मारुनी
फरिया र चौबन्दीमा सजिएर आज
नाची देऊ न मारुनी आँगनको माझ
लाखै लाख कमाउदै छन् हाम्रो नामबाट
किर्ते काइते गर्नेलाई खेद्यौ गाउँबाट ,

उनी पाउनु शिखर चुम्नु उस्तै हो र साथी
असफलता नै सफलता हो बढाऊ कदम माथि

आफ्नो दोस आफै देख्नु महानता हो हेर
सच्चा प्रेम कसको खेर गयो भन् साथी

हे मेरी आमा नरुनु होला नयन झारेर
काखको छोरो परदेश जाँदा भक्कानो पारेर
दुई छाक खान एकसरो लाउन मुस्किल भयो नि
दशैंमा लिएको साहुको ऋण बढेर गयो नि

असल आलोचक सच्चा मित्र ठान्नु म त हेर
भाग्य आफै बनाउने हो लेखक बस्छ कहाँनेर

सत्य जहिले तितो हुन्छ अर्ति बिष बन्छ
आकंक्षा महत्याकंक्षामा बदलियो भनेचाहिं जान्छ खेर

शीतले पनि किन किन पोल्छ आगो सरि
बोली बचन मधुर त्यो लाग्छ राँको सरि

मुटु भित्र राख्छु भन्यौ फकाउँदा पहिले
चेन दिन्छु भन्दै गाल पार्छौ किन अहिले

देखावटी कुरा गर्छौ दिलमा मलाई बसालेर
के पाउँछौ भन सानु खाली मलाई पखालेर

अस्ति मात्र भेट हुँदा चौतारीमा दुई मुटु
साटासाट गर्या भुल्यौ मनमा केही नराखेर