प्रकेश सिन्धुलीय

मेरो सिरक
मध्यरातमा व्युँझाइदिन्छ
अनि माग्छ
यौटा सिङ्गो कविता !

एक्लिएको त्यही मान्छे
कुनै अनकन्टार भट्टीमा बसेर
मोलतोल गर्दैछ घडीको घण्टा सुईको ।
आजबाट उसको व्यापार – उज्यालो किनबेचको ।

उज्यालो किनबेच गर्ने व्यापारी ऊ…
दिनहरु सस्तैमा सल्टाइदियो
महिनाहरु पनि बिके
थोक मूल्य पाए वर्षहरुले
तर कुनै रातले पनि मूल्य पाएनन्,
सादा रातहरु रछ्यानमा पुगे,
रङ्गीन रातहरु थन्किए गोदाममा …

टुक्रा-टुक्रा जिन्दगीका हिट हुने भा’छन् अचेल
चोट, खोट, आँसु मात्र फिट हुने भा’छन् अचेल ।

जोर अङ्क पर्यो सायद् मेरो नम्बर तिम्रो लागि
डट् पेन त्यै, फरक् मात्र लिट हुने भा’छन् अचेल ।

ढोकाभित्रको मान्छे
ढोकाबाहिरको मान्छे
दुबै सीमान्तकृत छन् आफ्नो विचारमा ।

मान्छे
आफूलाई खोज्छ ढोकाबाहिर
त्यहाँ कोही छैन
ऊ स्वयम् अनुपस्थित छ ।

… झ्यालबाहिर
एउटा ठूलो कोठा छ
हामी थुनिएको यो कोठाभन्दा पनि ठूलो ।
थुप्रै अरु झ्यालहरु छन्
तिनै झ्यालभित्र अरु कोठाहरु,
जहाँ
हामीजस्ता अरु खुम्चिइरहेका छन्
मात्र अनुमानमा ।

सूर्य – १
एउटा विवश सूर्य
प्रत्येक दिन मकहाँ आउँछ
र आग्रह गर्छ आकाशमा टाँसिदिन ।
बेलुकी
ओरालिदिन्छु उसलाई
ऊ आफ्नो बाटो लाग्छ, म आफ्नो ।

सूर्य – २
अर्को एउटा सूर्य
प्रत्येक दिन मकहाँ आउँथ्यो
हरेक दिन एक–एक पाइला नजिकिँदै ।
बढ्दो तातो सहन सकिनँ
धारामा पानी आएको दिन
खन्याइदिएँ एक बाल्टिन
च्वाईंय …
सूर्य निभ्यो ।
