भन्नेहरु भन्दै गर्छन¸ तिमी वर सरे हुन्छ¸
कति गर्छौ लेक बेसी¸ यतै डेरा सरे हुन्छ ।
संकीर्ण छ समाज हाम्रो हात समाइ नहिँडौला¸
लोभी आँखा पापी मन¸ छली बसाइ सरे हुन्छ ।
धुलो मैलो हिलैमा हो कमलको फूल फूल्ने¸
सभ्यताको विज छर्न¸ यतै बास सरे हुन्छ ।
पर्खाल यो कुरीतीको¸ मिलीजुली पार गर्न¸
अँझ आँट बढ्छ प्रिय¸ मनमै डेरा सरे हुन्छ ।
सुनाउलान् नी जनजनले¸बेफ्वाँकको नीति नियम¸
झुठको पर्दा धुजा पार्न¸ यतै डेरा सरे हुन्छ¸
भन्नेहरु भन्दै गर्छन्¸ तिमी वर सरे हुन्छ ।
समयलाइ कुर्दा कुर्दै अब तिम्रै भएँ सानु¸
याद साँची कुर्नु पर्दा धेरै पिडा सहेँ सानु ।
तपस धेरै मनले गर्यो् तन त्यसै भौतारिँदा¸
लगनगाँठो जुर्ने भयो अब तिम्रै भएँ सानु ।
कसको कस्तो भन्दा भन्दै आलटाल गर्यास थिएँ¸
तिम्रै साथ लेख्या रै छ अब तिम्रै भएँ सानु ।
आँट गरेँ सुर कसेँ अब पक्कै तिम्रै हुन्छु¸
सातै जुनी साथ दिन अब तिम्रै भएँ सानु ।
भैगो छुट्यो साथ अब भेट्न नआउ सानु¸
नसके नि भूलिदिउँला अब भेट्न नआउ सानु ।
छाडिसकेँ सम्झि रुन अनि तिम्रो बाटो कुर्न¸
भूल्या यादलाइ व्यूँताउन अब भेट्न नआउ सानु ।
धेरै सहेँ तिम्रा झुठ अब झेल्न गार्हैन पर्ला¸
अँझै माया गर्छु भन्दै अब भेट्न नआउ सानु ।
आफ्नै सुर गरे हुन्छ तिम्रो पायक के के पर्छ¸
फेरि पनि ढाँट्छु भनि अब भेट्न नआउ सानु ।
चाहनामा आइनौ प्रिय मन अन्तै मोडिइसक्यो
तस्बीर बोल्छ भन्ठानेर, नियालेर केरिरहेँ,