विचलित छैन झुपडी
खाली खाँबो हल्लिएको हो
अवशान छैन शान्ति
मात्र कोलाहलमा पुरिएको हो ।

बलिया छन् हात पाखुरा
निर्मम ती मनहरू
जीवित छन् लासहरू
खाली प्राण खोसिएको हो ।

नउडेका होइनन् परेवा
खाली पखेटा काटिएका हुन्
ध्वनिमग्न दुनियाँमा
यतै कतै हराएर
थुपारिएको क्रान्त्रि भित्रबाट
कराउन खोज्दै थियो परेवा
निलो आकाश साक्षी छ
धमिला यी आलेखमा
रित्तिएको होइन ममता
सुरु हुनै बाँकी छ ।

रङ्गमञ्चमा सजिएको सपनीमा
आभास थियो आनन्दको
नेपथ्यमा घन्केको आवाज
विद्रोह मच्चिएछ
रोएको हिमाल: छटपटिएको निलो आकाश
दुखेको विपनी ।

ढलेको छैन आकृति
मात्र पर्दा खस्दैछ
संहारको यो नाटकमा
झुपडी त छँदैछ ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

1 thought on “झुपडीको कथा”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *