भरत तिमल्सिना

मैले किन तिमी संग
धेरै थरी सपना बुने,
मेरो मनको मन–मन्दिरमा,
फेरी तिम्रै तस्बिर चुने ।

झुप्रो पनि बाध्ये मैले
मायाको नयाँ घर बनाउन,
कयौँ कोसिस गरे मैले
तिम्रो लागि डोली सजाउन,
मौलाएको सानो दुबो टिपी
नकल गदै माला उने,
मेरो मनको मन–मन्दिरमा,
फेरी तिम्रै तस्बिर चुने ।

सोच्नु हुन्न र मैले पनि
आफ्नो छुटै घर बनाउन,
रहर थिएन र मलाई पनि
तिम्रो सिउँदो आफै सजाउन,
तिमी जति टाढा भएनी
तिम्रै मायाले मनमा छुने,
मेरो मनको मन–मन्दिरमा
फेरी तिम्रै तस्बिर चुने ।

मैले किन तिमी संग
धेरै थरी सपना बुने,
मेरो मनको मन–मन्दिरमा,
फेरी तिम्रै तस्बिर चुने ।,,,,,,,,,,,,,,,दपर्ण

तिम्रो बचनको तिखो झिरले
ताकेर यो मनमा हान्यौ ।
तिम्रो मान्छे महैन अब,
लाग्छ तिमीले अकै छान्यौ ।।

आजभोलि थोरै थोरै, पिम्न थालेको छु ।
अतितका ती घाउ मनमा, गम्न थालेको छु ।

फाटेको मुटुभित्र आफ्नै प्रतिविम्व खोजी
तिम्रै तस्बिर हेर्दै तिमीलाई, रुँग्न थालेको छु ।

अब तिम्रो मन पनि
अन्तै गयो होला सरेर
मैले लाको अजम्बरी माया
गयो होला सबै मरेर ।

खुसी मनले हाँस्न, खोज्दा खै के भयो र ?
मुटु दुखाई बाँच्न, खोज्दा खै के भयो र ?

रमाउने सबै यहाँ एकपलको दुनियाँमा
आफु पनि नाँच्न, खोज्दा खै के भयो र ?

के भनु सानु पराईको हात समाई हाल्यौं ।
साँचो माया गर्छु भन्थौं अब अन्तै रमाई हाल्यौं ।

माया साट्ने मान्छे, अब नयाँ चुनी छौं रे
मलाई छोडी सपना अब, अन्तै बुनी छौं रे ।