निर्जल महेश

म हिजो
शिवजीको आदेशमा
वायुपंखी धुँवाको विमान चडेर
मर्त्यलोकबाट आकाश गङ्गातिर जादैगर्दा
एकछिन
तिम्रो याद आ’को थियो

संविधान, तँ ज्यानमारा

तँ धोकेवाज
तँ ढोंगी
तेरो चपाउने र देखाउने
छुट्टै बंगारा
तँ ज्यानमारा

तँ, सपनाहरूको हत्यारा
सबैलाई खुशी पार्न नसक्ने, हुतिहारा
जवाफदेही हुन नसक्ने, आवारा
तँ राक्षस
तँलाई रगत पिऊनु पर्ने
तलाई वली दिनुपर्ने
तँलाई घर जलाएर सेकिनुपर्ने
तँ भाइमारा
तँ ज्यानमारा

अर्थहिन
औचित्य हिन
संवाद विहीन
हल नभएका
मात्र समस्याका खातहरू
विवादहरू

तिमी जस्तै
ठ्याक्कै तिमी जस्तै
घुर्क्याउने, नाप्पिने र च्याठिने
कहिले भर पर्न नपाइने
तिमी वाहेक मेरो अर्को कम्जोरी छ
कि तिमी कि बुजिली छ

ए थानकोट
तँ सांक्षी छस
म यो शहरको हैन

मलाई जबर्जस्ती
अनेकौ वाहानाले
लोभ्याएर, डर देखाउदै
धम्क्याउदै, फकाउदै फुल्याउदै
कैद गरिएको छ

म आफू भित्र
लादेन, अल्काईदा र शोभराज
पालेर
बाहिर बुद्दको उपासना गर्छु
अनि चिच्चाएर कराएर
घाटि फुट्ला झै गरी
दुनियालाई सुनाउछु,
भन्दै हिन्छु
शान्ति कता गयो

जब जब स्यालहरू बाघ हुन थाल्छ
त्यसैको चै बजारमा माग हुन थाल्छ

जबसम्म उस्को नजरमा लगाम हुँदैन
तबसम्म निर्जलबाट कुनै काम हुँदैन

मैले सबै इसाराको भाषा बुझेको छु
अतृप्त नयनका आभिलासा बुझेको छु

तिमी सधै गाजल लगाएर छोप्छौ
भित्र गहिराइको परिभाषा बुझेको छु
मैले सबै इसाराको भाषा बुझेको छु