हरि पौडेल

तिमीलाई देख्दा आज यहाँ, बिर्सेको कथा फेरि याद आयो
निको भैसकेको घाउ सबै, कोट्टिएर ब्यथा फेरि याद आयो

न आऊ तिमी फेरि यहाँ, भन्ने मेरो मतलव होइन
बन्द भएको इतिहाँस यहाँ, किताब खुली फेरि याद आयो

सही र गलतको बार्ता होइन, तर्क गरेर नै के हुन्छ
बिर्सिसकेका सम्झनाहरू, फर्की आउँदा फेरि याद आयो

हराएर जाला प्रेमका समझाना सबै म मरेपछि
कसले दोहरयाउला त्यो इमान्दारी म मरेपछि

फूल सिहार्नेभन्दा चोरने छन यस दुनियामा
भवँराहरू फेरि मडराउने छन म मरेपछि

ताजमहल जस्तै झूठो प्रेमको इतिहास बनाऊँला न
मुमताजको दुःख कसले सुनाउला म मरेपछि

न तीर्थ गए छु न पूजा गरे छु
तर हे प्रभु तिमीलाई बिर्सेको छैन
न ब्रत बसे छु न दान गरे छु
तर हे प्रभु तिमीलाई बिर्सेको छैन

न धनको मलाई कुनै चाहना हो
न मानको मलाई कुनै चाहना हो
मेरो छेउ मै सधैँ बसिरहनु प्रभु
अरु केही मैले माङ्गेको होइन
न वेद पढ़े छु न होम गरे छु
तर हे प्रभु तिमीलाई बिर्सेको छैन

डल्ली होस वा मोटी होस साली भए हुन्थ्यो
मलाई पनि छोरी दिने ससुराली भए हुन्थ्यो

दशै तिहार जाने गर्थें मिठो मिठो खान्थे
ज्वाई भन्दै टीका लाउने थाली भए हुन्थ्यो

काम गरी घर आउदा खाना पस्कि बस्थी
गोरी मलाई चाहिएन काली भए हुन्थ्यो

प्रीति,
भावना र चाहनाको
श्रमिश्रण
वासना,
क्षणिक आवेश

प्रेयसीको प्रेम (प्रेमी प्रेमिकाको प्रेम)
आकर्षण
पति पत्नीको प्रेम
विश्वास
आमाको प्रेम
ममता

बिउँझ्यो सूर्य उषालाई लिएर
दिन बितायो किरणसँगै डुलेर
ढल्यो सूर्य फेरि सन्ध्या पाई
प्रेममा कलंक गयो लगाई

माया चन्द्रले चाँदनीको पायो
वासनामा लिप्त भई दाग लगायो
बादल आवारा भनी आरोप लागेछ
इज्जत गुमाई रोई रोई बर्षेछ

इच्छा कहिले न मर्ने
भरिपूर्ण भए पनि
कहिल्यै न पुग्ने,
सधै कि त आफ्नै भोग मै लिप्त
कि त मोह मै लिप्त,
व्यवहारिकभन्दा बढी
यो आधुनिक समाज
ब्यापारिक भएछ,

समयको बहावमा बग्ने म व्यक्ति
होइन
मेरो कर्म नै समय बनाउनु हो
घमण्डी भन्नुहुन्छ होला ?
इश्वरले बनाएको प्रतिमा हुँ
के गर्नु !
यस्तै छु।

आफ्नो तमाम स्वच्छता, निश्चलता
प्रेम अनि अनुराग बाल्यकालमै बिर्सेर
छाडी आएको रहेछु
उमेरको पत्रै पत्र थपी आएको यस मोडमा
बल्ल सम्झी झसँग भएछु
अब फर्कु कसरी ?