नरेन्द्र पराशर

किन सम्झिदैनौ ?

वर्षा हुँदा म त यता कति सम्झिराख्छु
हो रातको नीरवतासँग सम्झिराख्छु
पर्दैन रात कि त्यता किन सम्झिदैनौ ?
बर्सिन्न मेघ कि त्यता किन सम्झिदैनौ ?
।।१।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

जीवन : सिर्जना र प्रज्ञान

सिर्जना शक्तिका हामी साना सन्तति सुन्दर
बनौँ आनन्दको ज्योति महाज्योति समुज्ज्वल ।।१।।

मान्छे उत्सव हो मीठो कला सङ्गीत नृत्य हो
उच्च आदर्श चैतन्य बोधले ऊ सुकृत्य हो ।।२।।

दिव्य दृष्टि छ सम्भाव्य बुझ्न संसारको गति
चेतनाको खुले द्वार कहाँ हुन्छ र दुर्गति ।।३।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

बहिनीलाई

कवि, नेता, गफाडी र हुतिहारा नपुंशक
विद्याबिहीन बैरागी धेरै धनी र निर्धन

कृपणी, दिलको छोटो, भेषधारी छलीसँग
सीपशील नभै नीच, शूरो, दरिद्रकासँग

दीर्घरोगी र बेकामे, बृद्ध, स्वाँठ, लूठोसँग
लागूपदार्थको भोगी, क्रूर-कोपी हठीसँग

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

पराशर ऋषि र उर्बशी

उर्बशी,
कालीगन्डकी किनारमा
पहाडहरूको फेदमा
वन र लता-कुन्जबीच
चराहरूसँग
खुल्ला आकाशमुनिरहँदा
म ‘मत्स्यगन्धा’सँग विमोहित भएँ

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •