आश्मा खनाल

नशामा डुब्न चाहन्छु म
के हो? मात बुझ्न चाहन्छु म
सायद लाग्दै छ !
नशा बनी
नशा सरि
नशाकै संसारमा
यो संसार भुल्न चाहन्छु म

भोको उदरलाई जसोतसो भर्न सिकायौ
सुन्दर जीवनमा हाँसी हाँसी मर्न सिकायौ
पीडालाई दबाई अधरमा मुस्कान भर्न सिकायौ
हे समाज ! आज तिम्ले मलाई लेख्न सिकायौ
रित्तो यो मनलाई अनेकौँ भाव बोक्न सिकायौ

थकित मुहारमा
थोरै रङ हालेर पान गर्न तयार गरिएको
फिक्का चियाको चियापत्ती जस्तो
फिक्का मुस्कान छायो
पूरा दिन तनावको भारी बोकेको
ऊ कर्मचारीले अब भने बल्ल विश्राम पायो
कारण एउटै थियो

बुवा..शब्दोच्चारण मै प्रेम छ्चल्किएको छ
सुन्दर मुहारमा उत्कृष्ट बाबुको विशुद्ध माया झल्किएको छ
सन्ततिकै प्रेममा बुवाको सपना नौनी झै सल्सल पग्लिएको छ

सुखरुपी शितलता प्रदान गर्ने छहारी बने तीँ हातहरु
सफलता तर्फ डोर्‍याउने पथप्रदर्शक बने तीँ बातहरु
हरेकक्षण lलड्लि भनी दिएका तीँ साथहरु
कथा सुन्दै बुवाको काखमा निदाएका तीँ रातहरु

कलम कापी नै मेरा आत्मीय साथी
जसले मलाई साथ दिन्छन्
जब भावविह्वल भै म निराशिन्छु
आफ्ना सहयोगी हात दिन्छन्
तिन्कै साथमा बिताएका
कयौं आधा रात हुन्छन्
मिठास र नैराश्यता मिश्रित
अमूल्य हाम्रा बात हुन्छन्

शब्द शब्द बीचको महासागरमा
डुबुल्की मार्दैछु म
मन मस्तिष्कविच
द्विविधा र एक्लोपनको द्वन्द्व पार्दै छु म
भेल बनी वर्षिएका यी अँश्रुलाई
न रोक्न सक्छु न त सम्हाल्न नै
यो जीवन र समयबाट भाग्ने प्रयासमा
आफ्नो जीवनसँग आफैं हार्दै छु म

संगीत र सरगममा डुबेको त्यो रात थियो
युगल जोडी झैं हाम्रो मनमा प्रेमको आभास थियो

उनीसँग मेरो र मसँग उनको साथ थियो
मौनता मै भइरहेको मिठो हाम्रो बात थियो
संगीत र सरगममा डुबेको त्यो रात थियो
युगल जोडी झैँ हाम्रो मनमा प्रेमको आभास थियो