केदार भट्टराई

उपकार गर ! भन !

एक मौन महावाणि मनमा गुञ्जियो किन ?
जसका शब्दले सोध्छन् बारम्बार सताउन –

‘तँ कवि ? कविता लेख्छस् ? भाव ख्वै ? शब्दका कुरा ?
भो नगर ! क्यै लछार्दैनस् ! हुती छैन ! बरु छुरा
चला आफ्नै मनैमाथि ! अरुमा दोष देख्दछस् ?
तँ लाछी ! शब्दले मात्र मनका भाव पोख्दछस् !’

गरुँ के ? नगरुँ के के ? द्विविधामा भयो मन
छ जवाफ कसैमा लौ उपकार गर ! भन !

२०६७ फागुन १८

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

म एउटा घण्ट

  • by

हिलोको बीचमा फक्रेको पङ्कज
अनि आँखामा देखापरेको चाँदीको घेरा
बादलमा रुमल्लिएको मन
मनका मन्दिरहरू
मन्दिरजस्तै अरू पनि मनहरू
फूल र भँवराको सम्बन्धमा
तेत्तीसकोटी देवताहरू!

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •