लिलाराज दाहाल

चाहनाको बतासले उडाइलग्यो मनको छाना
जालमा पार्न बुन्छ कोही षड्यन्त्रका तानाबाना ।

बिझाउँदैन पचिसक्यो गाली आजभोलि
पानी होइन रगत बग्छ खालि आजभोलि ।

नेता कुबेरप्रसाद मन्द हाँसोको साथ आफ्ना जुँगा मुसार्दै आरामदायी कुर्सीमा बसेका थिए । उनको ओठभरि मधुर मुस्कान सलबलाइरहेको थियो । आज उनी भित्रैदेखि प्रसन्न थिए । उनको चेहराबाट हाँसो र खुसी हराएको धेरै भइसकेको थियो ।

सपनाको प्रदेश अझै हराभरा भाकै छैन
भित्र मन रोए पनि अश्रुधारा आकै छैन

भो अघाएँ नथाप्नुस् पिरो भो अब
लिनु धेरै थियो त्यही तिरो भो अब ।