जिबन पोखरेल

मन मुटु भित्रका पिडा सबैं
आफैंले आफैमा गुम्साए साथी ।

मायाको डोरी गासौँ बसेर, पिरतीको याम छ ।
आऊ न मायालु यता आऊ, तिमीसित काम छ ।

अरु जस्तै नारी नै हौं मलाई जन्म दिने तिमी आमा ।
छैन कुनै त्यस्तो शब्द तिम्रो,गुण गान गाउने म मा ।

मैले भनिसक्या’ थिएँ ।
मैले सोधिसक्या’ थिएँ ।
मैले गरिसक्या’ थिएँ ।
मैले मागेको अरु केही होइन ।
त्यही झ्याल हो ।

तिमी हिड्ने बाटो मैले चिन्न सकिन ।
तिम्रो महँगो माया किन किन्न सकिन ।

तिमी हिड्ने बाटो मैले चिन्न सकिन ।
तिम्रो महँगो माया किन किन्न सकिन ।

मायाको पीडाहरू नबुझ्नेले, मलाई माया गर्छु नभन्नु ।
कोही कसैले सोधे तिमीलाई, मेरो निम्ति मर्छु नभन्नु ।

बिस्वास नदिलाई मायाको खोला, मलाई तार्छु नभन्नु ।
कोही कसैले सोधे तिमीलाई, मेरो निम्ति आँसु झार्छु नभन्नु ।

हाँसे कै छु
नाँचे कै छु
मन भित्र पीडाहरू लिएर
बाँचे कै छु

जादैछु म पनि नआउने गरी
तिमी भन्दा म चाडो गरी
देखेनौ मेरो मनलाई
बुझेनौ मेरो भावनालाई

सात समुद्रपारि
उजाड मरूभूमि
जाडो गर्मी धुलो
अनि म

ब्यस्तता
बाध्यता
खल्बलिएको दिमाग
अनिश्चित जीवन

म पात्र भन्ने ब्यक्ति गाँजा, ब्ल्याक, नशालु पदार्थको सेवन गर्नु ! आफ्नो योवनको प्यास मेटाउनु उसको दिनचर्या नै भैसकेको थियो । आफ्नो यौवनको प्यास मेटाउन ऊ प्रसस्त पैसा खर्च गर्थ्यो । डिस्को, रेस्टुरा जाने अनि त्यस युवतीलाई ५०० को नोठदिनु त्यस रेस्टुराको नियम पालना गर्नु उसको लागि कुनै ठुलो कुरा त थिएन ! तर उसको बाबुको ढुकुटीको सम्पति रित्तिने क्रम चाँही जारी नै थियो ।

जननी जुन आफ्नो
जन्म अनि भबिष्यदाता
जिन्दगीको ठुलो खेलको मैदान
जँहा अरु धेरै प्रतिस्पर्धी

चाहिदैन, मलाई
तिम्रो माया बिस्वास

मरे पनि हुन्थ्यो भन्ने यहाँ सबैको कहर छ
भुले मैले भोक अनि भुले मैले निन्द्रा पनि
सामुन्ने नै उभिएको छ मलाई लिन काल पनि