२०७२ साल बैषखको महिना
भगवानले पठाएछन् कालको बैना
बैषाखाको मैना थियो मंगलमबार संक्रान्ति
बैषाख १२ गते गयो भुइिकम्पको भारी
त्यसदिन ठण्डा थियो १० बजे सम्मै
१२ बजेर ५८मा सखाप पार्यो जम्मै
चारै पटि थर्किन गयो जमिन लप्प पारी
कोकोहोलो हुन गयो सारा राष्ट्रभरि
सारा संसार आफ्नो बनाउन खोज्थेँ
सारा संसार म त हैकम जमाउन खोज्थेँ
सारा संसार म त आफ्नै हो आज भन्थे
सारा संसारमा म त राज्य जमाउन खोज्थेँ
सरा संसारको म त राज पो बन्न खोज्थेँ
सारा संसार म त मोज मस्ति बनाउन खोज्थेँ
सारा संसार फूल म त आफै टिप्न खोज्थेँ
जन्म बित्यो मेरो भिर पाखामा
जन्मको फल पाउन सकेन आज यहाँ
जन्मिन्छ मान्छे पनि मर्छ यहाँ
जन्म लिएर धरतीमा बस्न पाउँछ र कहाँ ?
जन्म जब लिन्छ मान्छे भव सागरमा
जन्म लिदा मानवमा थाहा हुन्छ र कहाँ ?
टाउको ठाडा पार्यौ त तिमीले मान्छे आउछ भनेर
ईश्वर गर्यौ त तिमीले नजिक आइजा भनेर
मन भित्र सोच तिमीले यो मान्छे भनेर
बसन गोमन आज माया खुव गरेर
आफ्नै विशाल छातीमा सोच तिमीले
मान्छेमा धोका नदेऊ तिमीले
हामी हेर नेपाली हुँ हाम्रो देश नेपाल
उद्यिम सार मिलन सारा यो देश हाम्रो नेपाल
वीर योद्धा जन्मेको हो हाम्रो देश नेपाल
कही गए नझुक्ने हो हाम्रो देश नेपाल
सुरवीर जन्मको हो हाम्रो देश नेपाल
मैले मात्र खाएर हुन्न
मेरा परिवारले पनि खानु पर्छ
मेरा जीवनले मात्र सुःख पाएर हुन्न
मेरा परिवारले पनि सुःख पाउनु पर्छ
मैले मात्र राज्य पाएर हुन्न
मेरा छोराले पनि पाउनु पर्छ ।
देखिन मैले यहाँ जल बगेको
देखिन मैले आज यहाँ त्यो रुख ढलेको
देखिन मैले आज यहाँ त्यो फूल झरेको
देखिन मैले आज यहाँ तारा पो खसेको
देखिन मैले आज यहाँ धुवाँ बसेको
देखिन मैले आज यहाँ आगो जलेको
अग्नि भए म त सारा संसारा जलाए
आफ्नै आत्ममा मात्र म त रमाए
देखिन आज मैले गरिबको मुटुको घाऊ
राज्य र धन कमाउन मात्रै मेरो भएछ दाउ
दशौ पुस्ता अघिबाट महलमा बस्ने बानी
सन्नुहोस आज मेरा सुखका कहानी
बाजे र पुर्खाको शोसकबाट आज यहाँ
ए दक्षिणी हावा तिमी तुफान आयौ
सारा संसार तिमीले तहनहस बनायो
उत्तर दक्षिणी हावा नमिलेर आज यहाँ
धुलो उडायौ आज यस मानवमा
तिमी भयौ पृथ्वीमा आज किन चकचकी
सारा संसारमा आज किन पार्यौ तिमीले जगजगी
हाम्रो मातृभूमि नेपाल देशमा