RB Ronzai

जब तिम्रो कुरा हुन्छ, उसको बोली छुरा हुन्छ
भन्छे तिम्लाई भुले मात्रै उसको इच्छा पुरा हुन्छ
हराइसक्यौ जीवनबाट मनदेखि नि जाऊ अरे
तिमी गए उसको हातमा मेहेन्दी र चुरा हुन्छ

कहिले त्यसै रुवाइने
कैले त्यसै हँसाइदिने
यो शब्द को खेल बिचित्र !
कहिले कुनै शब्दहरुले खुसीको गहिराइमा डुबाइदिन्छ
कहिले हजार खन्जर हानि रगतको आँशु रुवाइदिन्छ
कति शब्द प्यारा हुन्छन कति हुन्छन धोकेबाज
म भन्छु एउटा कुरा अरुलाई अर्कै बुझाइदिन्छ |
अन्जानलाई मिलाइदिने
आफ्नैलाई छुटाईदिने
यो शब्द को खेल बिचित्र !
यो शब्द को खेल बिचित्र !

साच्चै तिमी रै’छौ हिरा, म फलाम
तिमी चम्कन्छौ, म खिइन्छु ।
तिमी शोभा हर अंगको, म त फगत् खुट्टाको खुर
यो फलाम को, तिमी हिरालाई सलाम !!

तिमी र म पाउने स्थान एक छ
र
एक छ समाप्ति हुने, त्यो जमिन !
तर,
बिडम्बना ! मभन्दा मूल्यवान तिमीलाई पाउन,
मभन्दा तल गिर्नु पर्दो रै’छ ।

मैले जिउने सन्सार कहाँ छ ?
कहाँ छ मैले पुज्ने भगवान ?

चार शृंगारित-द्वारमा थुनिएको ढुङ्गा हो कि ?
पथ पहिल्याउने पथकै पत्थर हो भगवान ?

जिन्दगीमा मानिसले रुन पनि जान्नुपर्छ ,
कहिले खुसी कहिले दुखी हुन पनि जान्नुपर्छ,
कर्मले नै सफल सबै कहाँ भाका छन् र यहाँ ??
कहिले काहीं डोकोमा दूध दुन पनि जान्नुपर्छ ।

बिरहको गीत फेरि सुन्न मन लाग्यो,
सम्झी सम्झी बिगतलाई रुन मन लाग्यो
कोट्याउँछु जति, दुख्छ मनभित्रका घाउ मेरा
तर पनि पटक पटक छुन मन लाग्यो ।

अरुको दुखमा खुसीहुने, संसार छ यहाँ
मौनता भित्रको क्रूर, व्यवहार छ यहाँ
झिलिमिली चारैतिर भएर के भो ?
बनावटी चमक भित्र पनि, अन्धकार छ यहाँ

भनन तिम्रो मेरो साथ चाहिंदैन
म सानो तिमी ठुलो जात चाहिंदैन
एक इसारामा पाउँछु हजारौं सहारा
जाऊ पर अब तिम्रो हात चाहिंदैन

जिन्दगीको अनौठो खेल खेल्दै छु म
सुख:दुख जेजे आउँछ सब झेल्दै छु म
पन्चर भएको गाडा जस्तै भैसक्यो जीवन मेरो
सकी नसकी बल लगाई अघि ठेल्दै छु म ।

थाहा छैन चाहेर या नचाहेर गयौ
एकै नजरमा घायल बनाएर गयौ
सोझो साझो लप्पन छप्पन नजान्ने मान्छे म,
आफू बन्यौ मलाई चाहिं बिगारेर गयौ ।

वायुसगै खेल्ने क्या वाल छ तिम्रो
योवन पूर्ण सोह्र क्या साल छ तिम्रो

आज आफैलाई बलि चढाएर आएँ ,
आफ्नै ढाडमा तिखो छुरी चलाएर आएँ

आधा मुटु त टुक्रा टुक्रा बनाईसकेउ ,
अलिकति बाँकि थियो जलाएर आएँ
आज आफैलाई बलि चढाएर आएँ ,

अब त जिन्दगीदेखीनै हार खाइसकें
छिटो आउ यम भनि बोलाएर आएँ
आफ्नै ढाडमा तिखो छुरी चलाएर आएँ

आउने छ एक दिन जब म टाढा हुनेछु,
तिम्रो संसारबाट निकै पर जानेछु

सुख दुख मेरो पनि चल्छरे जिन्दगी
चितामा नै मेरो पनि जल्छरे जिन्दगी
दिनभरिको रमझमपछिको घाम हुँ म,
गोधुलिमा मेरो पनि ढल्छरे जिन्दगी |

मैले हजारौंमा तिमीलाई नै रोजें त्यसै त रोजिन,
आकाश पाताल कहाँ कहाँ खोजे, त्यसै त खोजिन

हर बटुवाका चेहेराभन्दा पृथक तिम्रो खोजीमा,
बौलाहा सरी चारैतिर डुलें, त्यसै त डुलिन

पाउन केही केही न केही गुमाउननै पर्दो रै’छ,
तिम्रै आशमा संसार त्यागें, त्यसै त त्यागिन

बाटो हिंड्दा ढुक्ने तिमी,
अनि लाजले झुक्ने तिमी,
आजकल त कोइली भएछौ,
कुकुरसरी भुक्ने तिमी ।