सोमश्री अनुरागी

उनीसंग मेरो पहिलो भेट
हातमा मेरो रातो गुलाबको फूल
नयन मेरा प्रतिक्षामा……..
केवल उनकै प्रतिक्षामा……
उनीसंगको सामिप्यतामा
भलाकुसारी हुदै जाँदा
मायाको चिनो एकअर्कामा साट्दै
पलाएको हाम्रो माया
बिस्तारै गाढा बन्दै गयो
र जिवनमा बशन्त बहार आयो ।

कहिलेकाहीं मन नहुदाँ नहुदै रिसाउन मन लाग्छ
आफनै मान्छेको मन दुखाउन मन लाग्छ
अपसोच कति समय सकिन्छ र ? नबोली बस्न
रिसाएको मान्छेलाई फकाउन मन लाग्छ

याद आएको पल तिम्रै फोटो हेरेर बसेको छु
हामी दुई एक हुने पल गनेर बसेको छु
समय पनि कति निष्ठुर भाको झै लाग्छ
यो तन अनि मन तिम्रै भनेर बसेको छु

चुनाव आएपछि नेताहरू गाउँ आउछन्
जनताको घरआँगनमा आफै धाउछन्
जब सत्ताको कुर्सीमा पुग्छन् नेताहरू
थाहा हुदैन खै कता कता हराउछन्

तीजका गीतमा मनका वह पोख्छन् नारीहरू
अँझै किन पति देवको पाउ ढोग्छन् नारीहरू
समाज बिस्तारै परिवर्तन हुदैछ आजभोलि
महिला हिंसा र कुसंस्कार रोक्छन् नारीहरू

फाटेको मन कस्ले सिउने होला
जलेको मन कस्ले निभाउने होला
बितिरहेका छन् पल उनकै यादमा
सुन्दर संसार कहिले सजाउने होला

कसरी भनु म तिमीलाई माया गर्छु भनेर
तिम्रो साथ नपाए पलपल मर्छु भनेर
जिन्दगीमा हरपल जित कहाँ हुन्छ र?
कस्ले सोच्छ होला जीबनमा हार्छु भनेर

सत्यता र ईमान्दारिताको काम छैन यहाँ
साधु र सज्जनको ईज्जत नाम छैन यहाँ
मानवीयता हराउँदै गएको छ आजभोलि
सुरक्षित मन्दिर, मस्जिद, धाम छैन यहाँ

सोमश्री अनुरागी

सपनीमा तिमी आयौ त म के गरुँ
निदरीमा तिमी छायौ त म के गरुँ
जीवनमा सुख दुःख सहनु नै पर्छ
अजम्बरी माया लायौ त म के गरुँ

सपनीमा तिम्रै याद आउन थाल्यो आजभोलि
ढुकढुकीले तिम्रै गीत गाउन थाल्यो आजभोलि
के भएको छ ? कुन्नि आज यो अनुरागीलाई
चन्चल मन तिमितिरै धाउन थाल्यो आजभोलि

बर्षाको झरी संगै रोप्दै होलान् गाउँघरमा
असारे भाकाहरु छोपदै होलान् गाउँघरमा
आफू भने परदेशमा गाउँकै याद आउँने
साथीभाई खेतबारी जोत्दै होलान् गाउँघरमा

उडी जाने बादलुले केको दिन्थ्यो छायाँ
मन नै पापी भएपछि केको लाउथ्यो माया

सँगै जिउने कसम पनि नखाएको होइन
मुटुभित्र उनीलाई नसजाएको होइन

आजभोलि शहर कस्तो कस्तो
आजभोलि रहर कस्तो कस्तो
कसैको भावना बुझनै नसकिने
आजभोलि नजर कस्तो कस्तो