मकर वियस

तिमी भन्थ्यो नि
तिमी त ऊँट जस्तो
तर म ऊँट हुन सकिन
जिन्दगी जिउनेक्रममा
उही असफलता
हेर त यो ऊँटलाई
ऊ कति सफल छ

जो बिर्सन्छ बारबार उही सम्झन लगाउँछ
आउँछु भन्दै बारबार उही दोबाटोमा हराउँछ

फूललाई लत्याछ अनि माया गर्न सिकाउँछ
बनाउने सपना भत्काएर उही पागल गराउँछ

अनास्किछ जो यहाँ उही धाउदै छ मन्दिर
ढुंगाा भन्दै मन्दिरमा उही जोडजोड कराउँछ

ढुङ्गा खोपेर लेखेका ती पंक्तिहरू
मेटिदै जादैछन्
पात रुखबाट झरेको देख्दा
पतिङ्करहरूदेखि डर लाग्छ अचेल
थाहा छैन मलाई
के भइरहेछ यहाँ

थाहै थियो
तिमी माया गर्दिनौं
देखेर पनि
नदेखे झै गर्छौ
तर
के गर्ने
मेरो मन
तिम्रै कल्पनामा डुबिरहन्छ
र मेरो मुटु भएर
तिम्रो माया बगिरहन्छ
हरपल हरपल

सिर्फ आसु छ
पुछ्ने कोही छैन
भोक छ
शोक छ
गहिरो हृदयमा
त्यसैले
सडक पेटी नजिक
रोइरहेछ जिन्दगी

मलाई दुःख्छ तिमीलाई चोट लाग्दा
चित्त मेरो दुःख्छ तिमीलाई खोट लाग्दा

किन दुखाउछन् तिम्रो मन यहाँ
किन अल्झाउछन् प्रगति यहाँ
विकास गर्छु भन्छन् भोट माग्दा….

बन्छ बनाउ धर्ति मेरो पनि
फल्छ यही सुन विउ रोपेपछि
लाज लाग्नु पर्छ नून माग्न लाग्दा…
१३ पुस २०७१, सुनसरी

जन्मदैदेखि
मृत्यु मेरो पछि छ
कहिले छाया बनेर
कहिले किला बनेर
र कहिले रोग बनेर
मेरो निरन्तर
ऊ पछिपछि लागिरहेछ

तिमी नङ
र म मासु
तिमी जुन
र म रात
तिमी फूल
र म सुबास
साँचै यस्तै
रहिरहोस्

लेखू त म
के लेखू ?
नियतिले शून्य
बनाएपछि…..

त्यो पल सम्झिदा
एउटा कथा
जस्तो लाग्छ
एका देशमा
कता कता सुने जस्तो ।

विहान उठ्दा छोरोले
मोटर मागेपछि
श्रीमती विरामी हुँदा
रकम र समय दिन नसकेपछि
लाग्छ मलाई हिजो आज
म आफैंदेखि
हराउँदै छु कता कता….
त्यसै पो मैले किन

कहिले आफैसँग
नजिकिएर
झाँगिएर
आउछ प्रेम
र मलाई अंगालो हालिरहन्छ
कहिले ऊ
म देखि टाढा हुन्छ
र लाग्छ मेरो र उस्को
बीच केही सम्बन्ध नै छैन

प्रेमको के कुरा गर्नु
यद्यपि म ऊलाई
प्रेम विहीन भएको
देख्न सक्दिन
विश्वास लाग्दैन
र कता कता
मन भित्र आशा पालिरहन्छु

यद्यपि यो प्रेम खासमा
केही रहेन छ
जस्तो हावा
जस्तो पानी
प्रेम पनि त्यस्तै
रहेछ ….
जता पनि बग्न सक्ने
जस्मा पनि मिल्न सक्ने
जस्तो रुप पनि लिन सक्ने

यद्यपि कहिलेकाही
ऊ र म खुब प्रेमको
बहस गर्छौ
आदर्शका कुरा जस्ता
ती सब खासमा प्रेम
रहेनछन्
फेरी किन म प्रेम गरिरहेछु ….
जब्दी ६, हरिभवन, सर्लाही

आज फेरि
मन्द मन्द टाउको दुखाई
जस्तो पहिलो प्रेम हुदा
भएथ्यो
तर आज प्रेम नहुदा
पनि उस्तै मन्द मन्द
भइरहेछ टाउको दुखाई
उफ् किमार्थ
किन दुख्छ टाउको ?
किन बल्कबल्क गरिरहन्छ ?

मुक्तक
मकर वियस
पहिला पहिला लाग्थ्यो जूनको माया,
सदावहार लागिरह्यो खुनको माया,
मनसँग मनको नाता गासिएछ सायद,
हिजोआज लाग्न थाल्यो उनको माया,
सर्लाही, हालःहेटौंडा
www.makaronline.blogspot.com

उसले फेरि आज बत्ती जलाएर गयो,
थाकेको बेला फेरि आज गलाएर गयो ।

बिर्सदैथे ती खतहरू पुराना चोटका,
आयो कोट्यायो अनि चलाएर गयो ।

बल्लतल्ल विश्वासले उभ्याएथे आफैलाई,
आयो घात गर्यो अनि ढलाएर गयो ।

गजल
पालुवामै किन झ¥यो पात हाम्रो
आखिर किन टुट्यो साथ हाम्रो ।।

देवीदेवता भाकेकै थियौं हामीले
फापेन किन पिरतीको रात हाम्रो ।।

पिएका थिएनौं हामीले कहिल्यै
तर किन स्वीकारिएन मात हाम्रोे ।।

मन मिल्यो तन मिल्यो गल्ती के भो
आखिर तिमीले किन ग¥यौं घात हाम्रो ।।

सपनीमा आइरयौं मनमा छाइरयौं
यद्यपि यो जुनीमा नमिल्ने भो हात हाम्रो ।।
मकर वियस, हेटौंडा
www.makaronline.blogspot.com

कहिलेकाही मलाई
आफू धुलो भए झैं लाग्छ
अनि ती कणहरूलाई सम्झन्छु
कहिलेकाही मलाई
आफू धुवा भएझै लाग्छ
र लामो जिन्दगीलाई सम्झन्छु