संकटमा : बुद्धि शरण
कानत सुन्न चाहन्छ, मीठो मधुर गीत मा,
नाकले सुंघ्न चाहन्छ, सुगन्धितै ज वासना ।
नेत्र मधुर मुस्कान, जीभ्रो स्वादिष्ठ भोजन ,
त्वचा कोमल स्पर्श नै, छुन यो खोज्छ कोमल ।
रसना नाक कानाखा ,त्वचा पंचहरू यिनै ,
मन मालिकका दास, विश्वासी सेवकै तिनै ।
बिचराे पंच ठूलो त्यो, गर्छ आदेश पालन ,
पंचको आर्जनै पूर्ण, खाई दिन्छ उसै किन ।
लुकी गर्दछ आदेश,गुप्त शासन गर्दछ ,
पुग्दछ बुद्धिकैसाथ , जब आपत पर्दछ ।
अन्धकार हटाएर, ज्ञान ज्योति बढाउने। ।
गुरु मात्र सदा एक, अात्म ज्ञान गराउने ।
परासर सुत ब्यास, दमौलीमा रमाउने ।
लिपि बद्ध गरी वेद, चार भाग लगाउने।
ज्ञानका सर्व भण्डार , विश्व विख्यात पण्डित ।
ब्रह्माण्ड ज्ञानका स्रोत, ब्यास ज्ञान अखण्डित ।
सम्पूर्ण ज्ञानको केन्द्र , अट्ठारह पुराण नि ।
वेद मन्त्र सवै शास्त्र, उनैको देन हो पनि ,
त्यसैले ‘वेदब्यास’ नै, राखियो नाम सुन्दर।
नसुन्ने वेदको नाम , विश्वमा आज कुन्छर ?
पुराण ती अठारै नै, ज्ञान सागर लेखियो ।
आषाढ शुक्ल पूर्णिमा , गुरुकैनाम अर्पियो ।
यसै दिन दमौलीमा, गुरु जन्म भए छ नि ।
सूर्य चन्द्र रहेसम्म
नाका बन्द नाक बन्द, समान धेरै देखियो ,
नाका बन्दमा नेपाल, चल्नै सक्दैन थियो ।
नाक बन्दमा कुम्भक, दीर्घायु दायक हुने,
नाका बन्द नेपालीको, स्वाभिमान बढाउने ।
केटी रोटी दिएँ भन्ने, नाता गोता बिर्सिएर,
हिमाल नै ढल्छ अब, भन्दै बसे पर्खिएर ।
आकाश फल झर्दैछ, काटकुट गरी खाऊँ,
नेपालको जलधारा, सबै हामी लान पाऊँ ।
एक खुट्टा उचालेको, बकुल्ला ध्यानमा उनी,
मुखमा त रामराम, मन इन्द्र जाल बुनी ।
योग शिक्षकको अर्ति, नाक मुख हात जोरी ,
