सिरु सिलवाल

साँच्चै भगवान भएदेखि केही गर्न सक्नुपर्छ
अनिकालमा पर्नेहरूको पेट भर्न सक्नुपर्छ

दिनैभरि काम गरेर एक छाक खानेहरूको
जसोतसो भए पनि दुई छाक टर्न सक्नुपर्छ

मौन बस्छ सीमाना हराउँदा यो कस्तो गणतन्त्र ?
कान थुन्छ बलात्कृत कराउँदा यो कस्तो गणतन्त्र ?

म पात बिनाको त्यो बोट हेरिरहेछु
निको नहुने घाउको चोट हेरिरहेछु

न त लाज छ, न डर छ सरकार तिमीलाई
अँझै चुनाव जित्ने रहर छ सरकार तिमीलाई

किन बेचिदैछन् मान्छेहरू बजारमा आजभोलि ?
सामान जस्तै किनमेल हुन्छ हजारमा आजभोलि

मानवमा नै मानवताको अभाव भएपछि
स्वार्थी अनि घमण्डी स्वभाव भएपछि

जब सरकारमा बसी लाचार हुनेछ
अखबारको मुख्य समाचार हुनेछ

वीर शहिदहरूको आलो रगत हेर सरकार
निर्दोष जनताहरूको हालत हेर सरकार

शहीद पनि चिहानबाट जाग्नेछ एकदिन
रगतको एकएक हिसाब माग्नेछ एकदिन

हिजो राति हर्के बोतल लिएर आको हुनुपर्छ
दुई, चार बोतल शराब पिएर आको हुनुपर्छ

हजार सपना बोकेर ऊ हिंडिरहेछ
दिउँसै शराब धोकेर ऊ हिंडिरेछ

अपरिचित छ दुनिया, यो विरानो शहरमा
नयाँ–नयाँ अनुहार छ, यो पुरनो शहरमा

लोकतन्त्रमा जनतालाई खास दिनुपर्छ
कर्णालीका वासिन्दालाई गाँस दिनुपर्छ

बलिन्धारा आँशु खस्यो तिमीसँग छुट्दाखेरी
शरीर पुरै भिज्नपुग्यो आँशुको मूल फुट्दाखेरी

मुटुमाथि ढुङ्गा राखी सम्बन्धलाई तोड्नु पर्यो
नचाहँदा नचाहँदै अन्तै नाता जोड्नु पर्यो