विश्व बल्लभ

मुसुक्क हाँसिदिँदा ज्यानै लुट्यो
रातको निदरीमा निद टुट्यो
तिमीलाई पनि यस्तो हुन्छ कि हुँदैन
पिरतीले नसाले छुन्छ कि छुँदैन
भन माया, भन माया

सम्झनामात्र बाँकी रहृयो
अरु केही छैन ।
मन्दिरै मन्दिरको यो सहरमा
ईश्वर कतै छैन ।

आज मायालुको हो दर्शन पाएर
मेरो आशा लौ पलायो
हराभरा भएर जीवन्त उदायो

धेरै दिन भो तिम्रो झझल्को
यो मनमा आउन छोडेको
कतै तिमीले माया मार्यौ कि
मलाई साँच्चै नै भुलिदियौ कि

पर्खी बसे आउला भनी मेरो उठने पालो
मेरो उठने पालो
कुर्दा कुर्दै जिन्दगी नै भै गएछ कालो कालो
भै गएछ कालो मेरो उठने पालो