Skip to content

aaphnai man

सुर्ती खैनी तम्बाकु

सानो ठुलो जो कोही को हुँ म एउटा मित्र
बस्ने गर्छु जहीले पनि सब का ओठ भित्र

गोजी बाट निकालेर हत्केलामा राखी
मडारेर प्याट प्याट पिट्छन माया नै नराखी

कोही अछुतो हुन्न

सानो जात पर बस भन्ने गर्थ्यो पहीले
तिम्रो घर मा भान्सा लाउन आउने भाछु अहीले
चाड बाड पूजा आजा शुभ बिभाह मा
बस्नु पर्थ्यो अलगै तिम्रो निगाहा मा
भोज भतेर मा जहीले पनि एक छेउ मा राखी

पुलिस्नी

आज कचहरे चौतारी मा मान्छे को ठुलो जमघट छ ।परापुर्बकाल देखिनै सान। तिना सबै खाले मुद्दा हरुको छल्फल र फैसला हरु यसै चौतारी बाटै गरिदै आएको छ। सयौ मुद्दा मामिला हरु यसै चौतारी बाट पार लागिसकेका छन्।

उ निकै सरिफ थियो

सबै सँग हास्ने बोल्ने उ निकै सरिफ थियो
आफ्नो ब्यथा बुझ्ने सँग सधैं उ करिब थियो

लक्ष्य थिए धेरै उस्का चन्द्र छुने आट पनि
मनले मात्र के गर्नु र धनको उ गरीब थियो

फुकाइदेउ गाठो अब

कति राख्छौ मन बाधि फुकाइदेउ गाठो अब
तिम्रो मेरो सिमाना को भत्काइदेउ आठो अब

तिम्रो आस कल्पना मा कैले सम्म तद्पिनेमा
सुटुक्क त्यो मन मा पस्ने देखाई देउ बाटो अब

हासिदिनु

साईनो हाम्रो टुटेपनी भेट हुँदा हासिदिनु
मेरा सबै सम्झना लाई उस्कै सामु फासी दिनु

आउचित्यनै के रह्योर बिगत का ती सङ्कल्पको
हामिबिचको सम्बन्धको प्रमाण सबै मासिदिनु

तिमी लाई

दिउ दिउ लागिरहन्छ यौबन को छाल तिमीलाई
फालु फालु लागि रहन्छ मायाको जाल तिमीलाई

तिम्रै यादमा तद्पिन्छु हर घडी मता अचेल
बताइदिउ झै लाग्छ मनको हाल तिमीलाई

यौबनको तरेलिमा जोडी ढुकुर घुमे जस्तो

गजल

हृदयको खाली ठाउँमा तिम्रो माया भरेकी छु
आजभोलि घर छोडी तिम्रो दिलमा सरेकी छु

माया मलाई गर्ने भए चिठी लेखी पठाउनु
दोबाटोमा पाइला पर्दा दोधारमा परेकीछु

तिम्रो भुल थियो

जे परे नि भाग्य ठानी सहने कबुल थियो
पाउनु मात्रै माया ठान्यो त्यो नै तिम्रो भुल थियो

एक आर्काको लागि शायद हामी बनेकै थिएनौं
हाम्रो लक्ष्य काँडाबीचमा पहराको फूल थियो