Skip to content

अन्तर्दृष्टि साहित्यिक त्रैमासिक

फक्रेको फूल:चम्किलो नक्षेत्र

हाम्रा विकल
बसन्ती पालुवा हुन्
राम्रा विकल

शीत नसुक्दै
क्षितिज नरंगिदै
विकल देखे

फोस्रो तिम्रो जवानी

फोस्रो तिम्रो जवानी को लिलाम बिक्री नगर भो
बासाना को काहानी त्यो दोबाटो मा नछर भो

बैस छदा घर पोल्यौ जवानीको चर् पोल्यौ
रित्तिएको कामुक भाडो खरानी ले नभर भो

रूढिबाद

केही समयदेखि सुबोधको साथी प्रबोध कलेज आएको थिएन । सुबोध पनि परीक्षाको तयारीले गर्दा प्रबोधलाई भेट्न जान पाएको थिएन र सुबोधले परीक्षाको तयारीमा प्रबोधलाई सहयोग गर्न नपाएकोमा मनमनै खिन्नता प्रकट गरीरहेको थियो । परीक्षाको दिन जति नजिक हुँदै थियो, त्यति नै झन झन प्रबोध कलेज आउन छाड्यो । नयाँ नेपाल भएपनि प्यूठानको गाउँले परीवेशमा फोन, नेट, मोवाइल केहीको पनि सुबिधा थिएन । त्यसैले भेट्न जान पनि एकदिनको फुर्सदले नै जानु पर्दथ्यो । परीक्षाको ५-६ दिन अघि मात्र सुबोधले प्रबोधलाई भेट्न जाने निर्णय गर्यो र एकाबिहानै घरबाट निस्क्यो । घरबाट निस्केको केही बेरमै उ झिमरूक नदीको किनारमा पुगेको मात्र के थियो एउटा कालो बिरालोले बाटो काट्यो, तत्काल नै सुबोधले बिरालोले बाटो काट्दा साइत पर्दैन भनेर बीच बाटो बाटै घर फर्कियो र त्यो दिन प्रवोधलाई भेट्न गएन ।