योग राज

छोड मलाई तिमी लाई अन्तै सुख मिल्छ भने
जोड नाता तिमी लाई अन्तै सुख मिल्छ भने

कहाँ पुग्ने टुंगो छैन चली रह्यो सधै यात्रा
मोड बाटो तिमी लाई अन्तै सुख मिल्छ भने

किन तिमि पार्ने गर्छौ सियो लाइ पहाड जत्रो
तोड नाता तिमी लाइ अन्तै सुख मिल्छ भने

सुके फुल छैन माली उराठ बन्यो फुलबारी
फोड बाग तिमी लाई अन्तै सुख मिल्छ भने

मलाई छोडी अन्तै आजकल उसले घर बसायो
मलाई त रुवायो रुयायो भैगो दुनिया हसायो

संकालु ती मनहरूले सोधिरहे मलाई मात्र
आखिर कसले हो यो बिछोड को खेल रचायो

किन बोल्छौ झर्किएर प्वाक्क मुखा हान्नु जस्तो
हेर्छौ फेरी फर्किएर प्वाक्क मुखा हान्नु जस्तो

बेदना को पहाड ले थिचिएको बेला मलाई
हुन्छौ खुशी सर्कियेर प्वाक्क मुखा हान्नु जस्तो

लुकाएर राख्न खोज्छु तिमीलाई नजर सामु
हिड्छौ किन मर्कियेर प्वाक्क मुखा हान्नु जस्तो

आफु भने तिम्रै लागि सात समुद्र काटी आए
हिड्दै छौ रे लर्कियेर प्वाक्क मुखा हान्नु जस्तो

त्यो सुन्दर मुहार को कुरा गरे त सक्की गो नि
त्यो सुन्दर बहार को कुरा गरे त सक्की गो नि

के भन्नु पर्छ र सधै चन्द्रमामा पनि दाग छ भनी
त्यो चाद या सितार को कुरा गरे त सक्की गो नि

समय नै सम्पुर्ण हो एउटै मात्र साँचो कुरो
समय हो जीवनको रथ हाक्ने मूल धुरो

कहीं हावा हुरी ल्याउछ कहीं सूख शान्ति पनि
त्यसैले त चिन्नु पर्ने समय हो मुख्य चुरो

किन भाग्छ्यौ टाढा टाढा जति माया गरे पनि
कमी हुन्न माया मेरो बरु मर्छु मरे पनि

हिजो अस्ति म आउँदा तिमिले आँखा तारेउ मलाई
जिन्दजी को दोसाध मा खार्नु सम्म खारेउ मलाई

सुखमय जीवन जिउन के के सम्म गरिन मैले
आखिर घर को नत घाट को बनाएर मारेउ मलाई

सन्तती को नत माया नत माया मेरो गर्यौ
आफ्नै घर पराई बनाई किन बसाइ सारेउ मलाई

संसार अट्थ्यो तिम्रो मन मा येति कुरा अटायेनौ
दुइटा नाउ मा पाऊँ राखी हिंड्न वाध्य पारेउ मलाई

हिजो अस्ति म आउँदा तिमिले आँखा तारेउ मलाई
जिन्दजी को दोसाध मा खार्नु सम्म खारेउ मलाई
योग राज

दुस्मनी ६ तिम्रो हाम्रो के को सल्ला चल्दो होला
मनै छैन बिबाह को के को हल्ला चल्दो होला

दोबाटोमा भेट हुँदा नबोलेर तर्किने लाई
ठाटियेर हिडिदिदा मन् मा आगो बल्दो होला

सुकिलो त्यो पहिरनमा कहीलेकाहि ह।ट जादा
सम्झियेर के के कुरा भित्र भित्रै गल्दो होला

कहीले सोचाइ मा आयौ कहीले सम्झना मा आयौ
कहीले सपना मा आयौ कहीले चाहना मा आयौ

धेरै दिन पछि को बसन्त रितु को आगमन संगै
अचानक छताछुल भएर मेरो भावना मा आयौ

सितल छहारी झै लाग्छ तिम्रो केस मा हराउदा
मन को ढोका खोले झै लाग्छ तिमले केही मुस्कुराउदा

जब अधर् खोल्छौ तिमी लाग्छ जुन फुले जस्तो
बिहानी को किरण पनि तिमी संगै भुले जस्तो

सम्झनामा आउँदा तिमी सम्झिएर लेखेँ गजल
सपनामा आउँदा तिमी बिउझिएर लेखेँ गजल

पिउन मैले छोडिसकेको थिए किन बोतल थमाउन खोज्छौ
मुटु मुटु साटिसकेको थिए किन फेरि एक्लै रमाउन खोज्छौ

कति आसामा पर्खी बसुँ म कहिले आँखाले बोलाउँछौ तिमी
सोधु कसलाई यो बन्धन फुकाउन जति खोलुँ भन्छु उति बाँधिदिन्छौ तिमी

भो भो माया नलाउ बरु सधैं शंका गर्ने भए
दोबाटो मै भेटौ बरु मनका कुरा गर्ने भए

गोधुली साँझ पर्दा तिम्रै आभास हुन्छ अचेल
मिर्मिरे को बिहानी मै यो मन चन्चल हुन्छ अचेल

खै किनहो मेरो मन ले खोजिरहन्छ तिमीलाई
खाली खाली यो दिल भित्र तिम्रो कमी हुन्छ अचेल

मीठा मीठा कुरा गर्यौ देस्का लागि गर्छौ के?
बिना अर्थ जनता मारी तिमीहरु ले पाउछौ के?

नेपाल लाई’स्वित्जर्लेन्ड’झै बनाउने भन्छौ तर
सबै शैली पुरानै छ तिमले नयाँ गाउछौ के?

आज फेरि तिमीलाई सम्झदैछु खै किन हो
जिन्दगीका पानाहरू रंगाउँदैछु खै किन हो

दुईदिन टाढा हुँदाखेरी तिमी अर्कै भाकी छौ रे
छोरा छोरी रुवाइ रुवाइ चौतारी मा धाकी छौ रे

ठुलै चर्चा गर्छन् होला गाउ घर का सबले तिम्रो
तिमी भने मक्ख पर्दै लाली पाउडर लाकी छौ रे