gorkhesailo

जन्माएँ कति कष्टसाथ दुःखले पालेँ गरेँ पोषित
आफ्रनो वंश सँगै मुलुक यो गर्ला भनी शोभित ।
उल्टो भो सपना व्यथा ह्दयको पग्लेर पानी भयो
आमाको मन भन्छ लौन गरुँ के छोरो बिरामी भयो ।

आहा ! मेंरो प्यारोदेश नेपालको हराभरा राजधानी काठमाण्डौ
बनेको छ हरियाली फोहरको दुर्गन्धित सावधानी काठमाण्डौ ।

त्यही फोहरमा नै राजनीति र अर्थको खेती गर्दैछन् नेताहरु
त्यसैले त सत्तालिप्षामा झुम्ने थलो बन्दैछ जानाजानी काठमाण्डौ ।

आउछन् पर्यटकहरु मठ मन्दिर अनि हिमालय श्रृङ्खला घुम्न
प्रवेश मै थाहा हुन्छ कि दुर्गन्धित भरिने प्रावधानी काठमाण्डौ ।

कालीजस्तै सलल नअडी पुग्न टाढा बगौँ कि
आफूमात्रै हिडुँ कि अरुको निम्ति बाटो खनौँ कि ?
यी अप्ठेरा बगर पहरा सिर्जनाले भरौँ कि
साँढे थाप्छन् सिंङहरु भने जुध्न हक्काँ गरौँ कि ?

प्रभातिय किरणमा मुहार रङ्ने लाली पाएँ
छातीभित्र छाल उठ्दा मुस्कुराउने माली पाएँ ।

दुवै शरिर एकै समान प्रेम – सागर भित्र
मायारुपी चुम्बनबाट मुस्कानको ताली पाएँ ।

कुरीति कुसंस्कार तोड्न सक्नुपर्छ नारी
आफ्नो बाटो आफैँ मोड्न सक्नुपर्छ नारी ।

तेरो मेरो उसको त्यसको नभनेर आजै
कुरा काट्ने प्रवृति नै छोड्न सक्नुपर्छ नारी ।