sunil

ए नेता अचेल कता सहिदका सपना सबै अधुरा
गनाएछौ बोका जस्तै तिम्रा कुरा डल्ले माकुरा

दाँया बाँया जान्दिन म दारु पानि खान्न भन्थ्यौ
जहाँ खायो त्यही आची भएछ कसरी यस्तो बेसुरा

तिमीसंग दिन होइन रात मन पराए
रातैभरि मायाको बर्षात मन पराए

घुट्का घुट्का मिठो आहा नसा भन्दा पनि
नसकिदै थपिदिने हात मन पराए

खोट कुनै हुन्न रहेछ मनले खाए पछी

साँझ ढल्दा रातमा होइन, दिउँसै मातामात छरे
भो आउँदिन तेल अभिभमा, अचेल काटाकाट छरे

घरका मान्छे घरका कुरा, सबै सबै विर्सिसके,
डलरमा पो आजभोलि माया साटासाट छरे

एउटा भिखारी मायाको भिख मागें त के भूल गरें
बोल्दिनौ किन पहिले जस्तै आखिर म त जिउँदै मरें

मनको मन्दिरमा पूजा गरें तिमीलाई त देउतै ठानें
हजार हजारमा माया गरें तिमीलाई त एउटै छानें
नबुझ्दा तिम्रो मनको कुरा दोधारै मा परें परें
एउटा भिखारी मायाको भिख मागें त के भूल गरें

एकोहोरो माया लायौ मैले आफ्नो ठाने पो
जे जे भन भन तिमी तिम्रो कुरा माने पो

सिंगार पटार गरी हेर्छौ मुहार धेरै ऐनामा
जे जे गर गर तिमी तिमीला ई छाने पो

थोपा-थोपा रगतमा तिम्रै माया सल्वलाउँछ
तिम्रो छोरो हेर आमा ममताको गीत गाउँछ

तोते बोली सिकाउने मीठा-मीठा बातहरु
भिरा पाखा डोर्‍याउने मायालु ती हातहरु
स्नेहको न्यानो काख धेरै-धेरै याद आउँछ
तिम्रो छोरो हेर आमा ममताको गीत गाउँछ

१ दसैंको बोको
खाँदा छ साह्रै मिठो
ॠनको पोको

२ फूलको थुङा
प्रेमिकाको हातमा
बिछोड हुँदा

जति नयाँ आए पनि साल उस्तै उस्तै
कहाँ फेरियो देश यहाँ हाल उस्तै उस्तै

कस्तो होला होला भन्यो हेरी मख्खै पर्‍यो
बिज्ञापन पो फरक रैछ माल उस्तै उस्तै

रिसाउँदा आगो हुन्छौ खुशी हुँदा पानी
शायद यस्तै हुन्छ क्यारे माया गर्ने बानी

घुर्क्याउँछौ कहिले काहीं कुरा जान्दा जान्दै
लाडिएर बोल्छौ फेरी अंगालोमा तान्दै
शर्माउँछौ आफै अनि लाज मानी मानी
शायद यस्तै हुन्छ क्यारे माया गर्ने बानी

पिउनै पर्‍यो गल्ली चोकमा भित्री मन दुखे पछि
मेरो कहाँ इजत छर तिमीले मुखमै थुके पछि

म पनि त मान्छे नै हुँ मेरो पनि गल्ती हुन्छ
तर माफि पाउनु पर्थ्यो निहुरिएरै झुके पछि

मुटु दुख्दो रैछ माया भो म लाउदिन
दुनियाँले कुरा काट्छन भो म आउदिन

जति भेट्यो उति माया गाढा लाग्दो रैछ
आफ्नो मन आफै देखि टाढा भाग्दो रैछ
चौतारीमा गीत पनि भो म गाउँदिन
दुनियाँले कुरा काट्छन् भो म आउँदिन

सुन पगाल्न भन्दा धेरै मन पगाल्न गाह्रो रैछ
निष्ठुरीलाई सम्झिने मन बुझाउन झन साह्रो रैछ
बुझदैन यो मन
बढ्छ याद झन

गर्न बाँकी छैन केही हुने सम्म गरीसकेँ
जिन्दगीनै बाजी राखी शरणमा परीसके
बदलिएन मन उन्को बदलिए कैयौँ ऋतु
नबुझेको किन होला ढुङ्गाकै पो छ की मुटु

सुनकोशीको तिरमा बसी किन टोलाएकी
जाने गै गो हुन्देऊ भै गो किन लोलाएकी

विझाउने काडाँ हो त्यो खै कसरी फूल भयो
फूल भनी सजाए छौ त्यही तिम्रो भुल भयो
गाजलु ती परेलीलाई किन भिजाएकी
जाने गै गो हुन्देऊ भै गो किन लोलाएकी

१। असिको बूढो
तरुनीको छ आस
हे बदमास ।

२। भर नै हुन्न
आजकालको नेता
एता न उता ।

खै कसरी विश्वास गरुँ ढाँट्नुसम्म ढाँटेपछि
केको आफ्नो हुन्थ्यो अब अन्तै माया साटेपछि

खुसुखुसु फुत्काइदिएँ भएजति कुरा सबै
कस्को के नै लाग्दो रैछ दिमाग नै चाटेपछि

निष्ठुरीलाई एकै पटक हेर्न पाए हुन्थ्यो
मेरो माया छ कि छैन केर्न पाए हुन्थ्यो