विजयराज न्यौपाने

छन् फूल थुँग्झैं शुभ गाउँ गाउँ
देखिन्छ राम्रा कति ठाउँ ठाउँ

कसैले देखोस् नदेखोस् कैयौँ साहित्य साधकहरू आ-आफ्नै हिसाबले सिर्जनारत हुन्छन् । सिर्जनाका फूलहरू फुलाइरहेका हुन्छन् ।

लोकभन्दा ठूलो कोही गनिँदैन साथी
लोकैबाट निर्वाचित प्र.म. राष्ट्रपति

सफाइ नै औषधि हो याद राखौँ सदा
खानेबेला हातमुख राख्नुपर्छ सफा ।

युवक म हुँ छ युवा शक्ति यी मेरा काँधमा
युवती म हुँ छ युवा शक्ति यी मेरा हातमा