सूर्य चेम्जोङ

जिन्दगीमा उस्ले ठुलो भूल गरी गयो
नफक्रिदै पिरतीको फूल झरी गयो

देखेर नि अन्धो छु म, अचेल ऊ बिना
समयले आँखा भरी धुल छरी गयो

आकाश हुन् पिता मेरा धरती मेरी माता
तराई हुन् छाती मेरा शिर सगरमाथा

हिमाली हौँ पहाडी हौँ, हौँ हामी नै तराई
छौँ बसेका मिलिजुली भई दाजु र भाइ
अर्को देश भीर पाखा स्वर्ग फुल्ने कुन छर?
नेपाल हो त्यो जहाँ ढुंगोभित्र देवता हुन्छ

जब आँखा-आँखा एक साथ लड्न थाल्यो
बढ्यो गति मुटुको र सास बढ्न थाल्यो

भई रहयो हेराहेर केही क्षणपछि
मुहारमा राता-राता लाली चढ्न थाल्यो

बन्द ढोका उघारेर पस्छे के गरुँ म
जून मेरै आँगनीमा खस्छे के गरुँ म

न बोलाएँ बगैचामा मैले फूललाई
भवँराको छेऊ आई बस्छे के गरुँ म

सानीको चञ्चले बानीले मार्यो लौ
मार्यो लौ तिम्रो जवानीले मार्यो लौ

भिजायौ झरीमा यो साँझभरिमा
बैशालु असिना पानीले मार्यो लौ

चाँदनीको अगाडि परूँ कसरी म
त्यो रुपको बयान गरूँ कसरी म

न त शब्द भेटियो शब्द भण्डारमा
बिना अर्थ कागज भरूँ कसरी म

दु:खको थुप्रो-खरको झुप्रो हिमाल पारी छ
सपना बोक्ने डोकोमा हेर पिरको भारी छ

विपना रोप्छु-सपना रोप्छु जोतेर खेतमा
गरेर खाने यै अतिकति फापर बारी छ

बोलाएर केही बेर, पर्खिएर गयौ
संघारमा टेकी फेरि, फर्किएर गयौ

बोलाउँदा मुस्कानले, सुस्त समीपमा
कुन्नि के कसुर भयो, झर्किएर गयौ

रमाएँ जसै तस्विर, तिम्रो पाएँ मैले
छातीमाथी टासेँ लाख, म्वाई खाएँ मैले

तिमी साथ हुँदा खेरी, सुस्त छुँदा खेरी
भई पागल खुशीले, गुन्नुनाएँ मैले

जसले आँशु पिएर, जिउन सिकायो
उसैले आज मलाई, पिउन सिकायो

उध्रिईदा जिन्दगीको, स्वप्न विपनामा
जतनले सम्हालेर, सिउन सिकायो

साथ भई देऊ समय, सँग चल्न सकुँ
पत्थरलाई गुलाबमा, म बदल्न सकुँ

चन्द्रमाको बयान छोडेँ, अधि आई बस
चन्द्रमुखी अनुहार, म टहल्न सकुँ

अबेरसम्म तिमीलाई, पर्खिएर आएँ
कुर्दा कुर्दै साँझ पर्यो, फर्किएर आएँ

काँडाहरु मेरो बाटो, छेक्थे चारैतिर
सम्हालिदै कसो–कसो, तर्किएर आएँ

सोझो,इमान्दार, गाईको छोरो हो ऊ
पहाडकी हौ !, तराईको छोरो हो ऊ
आफ्नै पसिनाले, जिउँछ शानसँग
हो, स्वाभिलम्बी, दमाईको छोरो हो ऊ

सूर्य चेम्जोङ

श्रोत–साधन, झाडीमा छन्
बलिया यूवा, खाडीमा छन्

आफू छु एक्लै, अरबतिर
बा-आमा, उनी, टाँडीमा छन्

तिम्रो दिलको सरकारमा भेटिन्छ ऊ
र ईज्जतदारको, बजारमा भेटिन्छ ऊ

चर्चासँगै व्यस्तताको, कुरा नगरौं के
धरान कहिले भेडेटारमा भेटिन्छ ऊ

एक
बा–आमा यस्तो–परिबेशमा छन्
सबै उही जोगीको, भेषमा छन्
नफुट्ने भयो, बिकासको पहाड
बलिया जति खाडी, देशमा छन्

१
यस्तो लाग्यो यो घामको राप तिमीसँग छ
मेरो हरेक प्रश्नको जवाफ तिमीसँग छ
हेर्छौ मात्र न त बोल्छौ, बोलाउँछौ मलाई
हे ! जून यही रुपको, रवाफ तिमीसँग छ

पर्दा खोली झ्यालबाट, चिहाउँदैछिन उनी
मलाई हेरी-हेरी मुस्कुराउँदैछिन उनी

शीत जस्ती मैले हेर्दा, होईन भनुँ कसरी
बिहानीमा घाम देख्दा, लजाउँदैछिन उनी

रित्तो थियो सिसी रक्सी, भरी आयौ तिमी
नजिकिन यो बहाना, गरी आयौ तिमी

नपिउँदा अलिकति, सर्माए झै थियौ
पिएपछि आफै वर, सरी आयौ तिमी

खोलापारि थियौ तिमी, म त वारि थिएँ
मेरो लागि यत्रो खोला, तरी आयौ तिमी

खुल्ला देखेँ ढोका, भित्र, पस्न मन लाग्यो
खिस्स हाँसी बस भन्यौ, बस्न मन लाग्यो

थाहा भयो गहिराई, तिम्रो मुस्कानको
जति फस्यो उति उति, फस्न मन लाग्यो