ज्ञानेन्द्र घीमीरे 'ज्ञानु'

जिन्दगीको यात्रामा, धेरै पल्ट गल्छ मान्छे
अघि बढन नसकेर, भित्र भित्रै जल्छ मान्छे

यति राम्रो दिलमाझ किन ? बस्छ डाह ईष्या
अरूलाई बालेर बरू, आफू पनि बल्छ मान्छे

विश्वासमा बाचा हुन्छ र नतोड्नुनै जाती हुन्छ
आफूलाई आफूले नि, कति धेरै छल्छ मा

भो अब थोरै तिमी थोरै म, झुक्ने आखिर बराबरी
सबको मन उस्तै हो नि, दुख्ने आखिर बराबरी

छैनन् बाकी केही, यादहरू नै हुन विश्वास मेरो
दुईटा मुटु एउटै श्वास, फुक्ने आखिर बराबरी

यही माया, यही चाह बोकी सधैँ अघि बड्ने
शीतलताको अङ्गालोमा, लुक्ने आखिर बराबरी

जिन्दगीमा पहिलो पल्ट, चोखो माया ला’छौ सानु
मेरो माया पाउन भनी, देउरालीमा धा’छौ सानु

छोटो जीवन, लामो बाटो, यात्रा अधुरो रहला
सँगै जीउने, सँगै मर्ने बाचा कसम खा’छौ सानु

मनभरि श्वास अनी आँखाभरि आश लिई
परेलीनै भिजाएर, मिठो गीत गा’छौ सानु

१)
सन्नाटाका रातहरूले,
एकान्तका बातहरूले,
तिम्रो याद दिलाईदिन्छ,
समाएका हातहरूले ।

२)
विभिन्न ती जातहरूले,
टुक्रिएका साथहरूले,
तिमीबाट ओझेल पार्छ,
झरी सकेका पातहरूले ।

‘ज्ञानु’ मोह छोड सानु ।
माया अब तोड सानु ।

बिगत पल भुलिकन,
बाटो अन्तै मोड सानु ।

फेरी भेट हुन्छ हुन्न,
अन्तै नाता जोड सानु ।

फोटो मात्र किन र, यो जीवन नै दिए सानु ।
अन्जुलीभरिको त्यो माया, एकै घुड्की पिए सानु ।

हल्लैदेउ बिदाईका हातहरू, फेरि भेट्ने विश्वासमा,
तिमी आउने त्यही विश्वासले, जसो तसो जिए सानु ।

बनावटी आसहरूले, बेर्थेई दुख्यो मुटु मेरो,
फाटिसक्या यो मुटुलाइ, बेरबार गरि सिए सानु ।

जातीयतामा मेरो देश, नातुक्रिया हुने थियो ।
बिर्सियौ कि हिजो तिम्लाई, जनता ले नै चुने थियो ।

अलमलिएथेँ बगरमा, खोलात्रन नाउ रै’छ
माया प्रेम भन्नु केबल, नमेिटने घाउ रै’छ

आजभोलि बजारमा, माया किन्न पाइन्छ रे ।
डेिटङ मात्र हैन सानु, पैसा पनि चाइन्छ रे ।