मायालु विकास

कोही त छ पक्कै कतै
जस्ले मलाई सुन्दैन तर सुन्नेछ एकदिन
कोही त छ पक्कै कतै
जस्ले मलाई चिन्दैन तर चिन्नेछ एकदिन

साँझपख जब म निस्कन्छु बाहिर
दिल भित्र बज्छ मिठो गीत
वज्न थाल्छ कोमल मृदु संगीत
मेरो मनलाई चिर्दै जान्छ
उसको अस्तित्वलाई मेरो हृदयले मान्छ

तिमी मुस्कुराउँदै आयौ जिवनमा
चिन्न सकिन मैले
भूल भयो त्यो दिन
ढिलो भयो बस एक छिन्
बसेको भयो म राख्ने थिएँ
प्रेम प्रस्ताव

धैरै दिन बितेछ तिम्रो हँसिलो मुहार नदेखेको
जस्तो कि घामलाई बादलले छेकेको
धैरै दिन भो माफिका लागि निवेदन लेखेको
तर किन हो तिमीले मेरो आँखाको आँशु नदेखेको ?

मेरो प्यारो साथी जब जब म केही लेख्छु
मेरो हरेक कथा अनि कविताहरूमा
म तिमीलाई नै देख्छु
साथी होस् त तिमी जस्तो
म त खै कस्तो खै कस्तो

लुकाएर राखेँ सधैँभरि
दिल भित्र तिम्रो सम्झनालाई
तस्विर बनाएर
प्रिय मैले व्यक्त गरिन
म तिमीलाई कति प्रेम गर्छु भनेर
जब जब दिक्दारिएर म एक्लिन्थेँ सबैबाट
अनि खोलेर हेर्थेँ फेसबुकमा तिम्रो तस्वीर
एउटा आनन्ददायक एहसास
तिम्रो मोहक मुस्कानबाट
म विर्सिन्थेँ यो दुनियाँ

पोहोर सालको प्रणय डे मा माया गर्या याद छ काली
यस पालि चाहीँ किन दिन्छ्यौ मायालु लाई यति गाली
तिम्ले देको टाइम भित्र पुग्न पाईन छेउको चोकमा
सुनाउँछौ सबलाई काली मायालुको मायै जाली

तीमी सँधै ढिलो आउँदा मचाहिँ मुस्कान दिदैँ बस्ने
म चाहीँ अस्ती ढिलो हुँदा तीमी रीसले मुक्का कस्ने
कपाल च्याट्ट कोरेर मगमग बास्ना छोडेर
मसक मसक मस्किँदै आउ न काली यसै पाली

म बिना तिम्रो को छ तिमी बिना म छु एक्लै
मायालुलाई माया गर्न आउन काली रीसै फाली
तीमी मेरी प्यारी काली विहानकी घामकी लालि
मेरी काली राम्री काली पूर्णे जूनकी सुन्दर थाली

को छ साँचो प्रेमी यहाँ
गर्छ सबलाई प्रेम कहाँ
मन सबैको एउटै हुन्न
अस्विकार छ जहाँतहाँ

जो भन्छ बोल्छु म यहाँ
बोल्छ सबै सँग कहाँ
कुरा सबैको एउटै हुन्न
कुरा काट्ने छन जहाँतहाँ

सबै जान्छन मन्दिर सधैँ यहाँ
जो जान्न पापी हो त्यो कहाँ
धर्म सबैको एउटै हुन्न
थरी थरी फूल छन जहाँतहाँ

जो भन्छ म छु चुप यहाँ
त्यो हुन्छ सर्धै चुप कहाँ
विचार सबैको एउटै हुन्न
सयौँ थरी रंग छन् जहाँतहाँ

जो गाउँछु सधैँ भन्छ यहाँ
त्यो गाउँछ सबको लागि कहाँ
पीडा सबैको एउटै हुन्न
खुशी मात्र छैन जहाँतहाँ

न रोग छ यो तनमा छ शोक मात्र मनमा
न भोक छ शरीरमा छ आँशु मात्र नयनमा
म हरेक समय एक्लिएर बाँच्न सक्छु कति यहाँ
भएर नि सबै कुरा छैन पूर्ण जीवनमा

विरक्तिएर म सधैँ हेरी रहेछु त्यतै तिर
बोलाउँछौ भनेर म हेरीरहेछु त्यतैतिर
छैन आवाज कतै पनि शान्ति छ सबैतिर
भएर नि शान्ति अशान्ति छ जीवनमा

बिताएका पल मिठा बसेका छन मसँगै
तीमी हाँसेका क्षण सबै बसेका छन् मसँगै
छैनौँ तिमी कतै यहाँ छ सम्झना जताततै
राखेर तिम्रो सम्झना छ आश मात्र जीवनमा

खोज्छु म हरेक बिहान सुर्यको प्रकाशमा
हेर्छु जून भित्र सधैँ म भेटदिन आकाशमा
न आकाशमा न प्रकाशमा छौ मेरो आभाषमा
आत्मा छ तिमी तिरै छ शरीर मात्र जीवनमा

रिसराग द्वेष घृणा, छ विकार मात्र जताततै
सन्तोक छैन कतै पनि, छ असन्तोक मात्र जताततै
उभिएर जमिनमा, म हेरिरहेछु सबैतिर
न प्रेम छ यहाँ कतै, छ भोग मात्र जताततै

रमाउँछन सबै यहाँ, लुटेर श्रम लोकको
कमाउँछन सबै यहाँ, दिएर नाम भोकको
उभिएर जमिनमा, म हेरिरहेछु सबैतिर
न मनुषत्व छ यहाँ कतै, छ पशुत्व मात्र जताततै

फूल झैँ कोमल मुहार उनको
मन लाई मेरो छोई जान्छ
मिठो बोलि सुन्दर हासो
मनमा मिठो शान्ति ल्याउछ
उनि संग बोल्दा हास्दाको पल
लजाउथिन स्वच्छ निर्मल जल
जब जब मुख बिगारी जिस्काउथिन
मिल्थियो हरेक समस्या को हल
सम्झन्छु जब हरेक बिहानी
मिठो रोचक सुन्दर पल त्यो
आउछ मुस्कान मुहारमा
तर आँखा बाट पर्छ झरी
यस्तो लाग्छ अब जिबन मा
रोकिन्न है केहि गरि
थाहा छैन अहिले छ कस्तो उनलाई
तर म भन्छु हरपल हरक्षण
फूल फुल्ने बाटोमा उनले हरदम हिड्न पाउन
सफलताको झुलामा उनले हरदम झुल्न पाउन
आँशु होइन मात्र खुसि उनले हरदम देख्न पाउन

छोएको थिएन तिमीलाई हातै हाल्यो भन्छ्यौ किन
पिएको थिएन मैले मातै लाग्यो भन्छ्यौ किन
माया गर्नु तिमि लाई मेरो गल्ति थियो कि
साथै छु सधै म साथै छाड्यो भन्छ्यौ किन
तिमि संगै जिउने मर्ने थियो मेरो कामना येही
तिम्रो खुसि हेर्न पाउ थियो मेरो चाहना येही
गल्ति के भयो मेरो यस्तो सजाय दिञ्छ्यौ किन
बोलाउछु म हरेक पल्ट बोल्नै छाड्यो भन्छ्यौ किन
छोएको थिएन तिमीलाई हातै हाल्यो भन्छ्यौ किन
पिएको थिएन मैले मातै लाग्यो भन्छ्यौ किन

आकाशमा टोलाई हेर्छु चमचम चमचम सुन्दर तारा
जब जब हेर्छु मिठो हाँसो जगमग जगमग दुनियाँ सारा
भारी आँखा नभमा पुग्छन एक्लो हुन्छु म जगबाट
सुख दुखका यी मेरा साथी हेर्दै लाग्छन हरदम प्यारा
हरएक तारा साह्रै प्यारा साँचो प्रित मित लाउँछन्
कोमल मुस्कान माथिबाट फ्याँक्दै जीवन गीत गाउँछन्
मान्छेहरुको भीडमा जब कठोरताको आभास मिल्छ
सितलताको अनुपम संगीत भर्दै जगमा धुन सुनाउँछन्

बोलायौ तिमीले अनि भेट्न आए
नाताहरू सबै टुटाएर आए
सबैसँग मुटु फुटाएर आए

ढुक्क थिए तिम्रो माया थियो साथभरि
पोख्दै शीत रोयो जून चिसो रातभरि
संगी साथी सबै छुटाएर आए
सबैसँग मुटु फुटाएर आए

गत बर्ष प्रणय डेमा हाम्रो मन मिलेको थ्यो
मेरो मनको फुलबारीमा तिम्रै फुल खिलेको थ्यो
पकलीमा तिम्ले साँझ भेट्न आको था छ मलाई
तिम्रो राता गाला देखि मन मेरो हिलेको थ्यो
अनि मैले बुढी चोरी औला मिलाई काटेपछि
तिम्ले भन्यौ आत्था आमै बारुलाले चिलेको थ्यो
हाँस्दै हामी एक भयौँ जुन थियो साक्षी त्यहाँ
यस्तो लाग्थ्यो मलाई तिम्रो मिठासले निलेको थ्यो

मेरो जुँगा तिम्रो ओंठ मिलाएको बिर्सियौ क्यारे
जवानीको जाम मिठो पिलाएको बिर्सियौ क्यारे
चुरा सबै फुटेका थे तिम्रो मेरो हात जुध्दा
दुइटै ज्यान एउटै पारी सिलाएको बिर्सियौ क्यारे
मात मिठो जवानीको होश सबै गुमाएर
सनै सनै नरम बेडमा बिलाएको बिर्सियौ क्यारे
माथि खोपाबाट जुन चिहाएर हेर्दै थियो
मादक हाँसो दिँदै जूनलाई जिलाएको बिर्सियौ क्यारे

उदास छ दिन पनि निरास छ यो रात किन
दर्द छ मुस्कानमा छ कपट सब बात किन
झुटो भनुँ म कसलाई साँचो यहाँ को छ र
अविश्वासमा जेलिएको छ यहाँ हरेक साथ किन

जो चोर हो उही भन्छ म साधु हुँ म सन्त हुँ
अरु असत्य म सत्य हुँ शुरु हुँ म अन्त हुँ
उपकार गरे अपकार भई तोडिन्छन ती हात किन
जो झुक्छ नम्र भई सधैँ फोडिन्छन ती माथ किन

शायद मैले तिम्लाई सम्झिनु मेरो दोष थियो
थाहा छैन तिम्रो नाममा खै कस्तो जोश थियो
मिल्थ्यो कसैको नाम जब तिम्रो नामसँग
थाल्थे खोज्न तिमीलाई ऊ भित्र
शायद तिमीलाई पाउने आशामा
या त फेरि तिम्लाई देख्न नपाएको निराशामा
खुल्ला हुन्थे आँखाहरू तर मस्तिष्कले गुमाएको होश थियो
रुन्थे म जुनबेला सम्झेर तिम्रा हरेक कुराहरू

तिमीलाई देखेपछि मैले गीत लेख्न थाले
उराठ लाग्दो जिन्दगीमा प्रीतै प्रीत देख्न थाले