रामविक्रम सिजापति

अनु. रामविक्रम सिजापति

चीनको एउटा सानो गाउँमा निओ नाम भएको मायालु केटा आफ्नो परिवारका साथ बस्दथ्यो । निओको बूढो बाजे चुङ्ग दिनभरी घरमै बस्दथे । जति शोख बाजेचाहिँलाई कथा सुनाउनमा थियो त्यतिकै शोक निओलाई बाहिर बगैंचाको खुला हावामा बोटबिरूवाको बीचमा खेलकुद गर्नमा थियो ।

लाग्छ मलाई भूल गरेँ भनेर
बढ्दो छ चिन्ता अति नै घनेर
जानेको सल्लाह दिन्थ्यौ मलाई
गर्थे म काम सब नै मिलाई ।।१।।

अँजुलीभरी मलाई माया कोसेली दिएर
जीवनभरको व्यथा दियौ कसरी रोजेर ।

हाँस्दा देखेँ माया तिम्रो सुकुमारी फूल
तर रहेछ जीवनभरको मुटु पोल्ने भूल

आफ्ना को हुन् बिरानोको मनले किन ठम्याउदैन ?
जीवन यसै वित्ने हो कि गम्दा सोच्दा फेला पार्न ।।