बुढौतीका रहरहरू (गजलसंग्रह)

पुष्पमुना बोलाउँदा भाग्ने पर पर
मलजल राखिदिन्छु आऊ वर वर

मायामा नै यो संसार अडेको छ हेर
प्रेम गर छाती भर विशाल छ घर

जहाज भित्र जब पसे नमस्कार ठोकिन्
जहाज जब स्टार्ट भयो प्यूरी हेर बोकिन्

जहाजले भूइँ छाड्यो पाइलट लागे हाँस्न
गम्भिरता तिनमा आयो तिन्ले हाँसो रोकिन्

मैले सबै हेरेको छु लौ सबै काया कर्म
एकै नजर छाड्दै हेर यात्री मन जोखिन्

पूज्यौं सबले सर्बप्रथम् आफ्नै महातारी
त्यसपछि शिवशक्ति, हैन धनुष्धारी

प्रेमबीज अङ्कुरित हो जवानीको बोट
प्रेमटुटे पछि बन्छ यो कहानीको बोट

मन हुन्छ तन हुन्छ हुन्छ जीवन साथी
दह्रो छैन हल्लिन गो यो कमानीको बोट

परीक्षा त लिनु थियो भित्रै सम्म पसौं
कोइला भित्रै रैनछ हीराजस्तो दामी

बोक्सोलाई लखेट्न नै हिजो बसे धामी
सत्यलोक कल्पनामा व्यस्त भयौं हामी

आजसम्म कथाव्यथा जस्तो थियो त्यस्तै
उपलब्धीहीन देख्दा दङ्ग पर्यो कामी

तेसै तेल निस्कन्छ र पेल्नु पर्छ तोरी
तोरी पेल्न जाँदा खेरी देखापरिन् गोरी

वागभित्र पस्न गएँ गोरी दिल चोर्न
अगिल्तिर पुग्दाखेरि खोज्नथालिन् जोरी

अनेकमा एकताको सुद्धनाम छान
मेरो नाम असल लालीगुराँस ठान

मदअन्ध चुम्बनमा वात लाग्न सक्छ
मदमस्त जवानीमा मात लाग्न सक्छ

रजनीको चाहना छ स्वर्णिम बिहानी
सरोवरपङ्कजको उर्ले छ जवानी

आतङ्क छ संसारमा कति खानु गोली
खेलेका छन् संसारमा रगतको होली

आलश्य र नैराश्यले तलतिर तान्छ
सतकर्मी बनेपछि लक्ष्यतिर जान्छ

हिमालदेखि तराईसम्म नेपालीको भेक
धान फल्छ तराईमा चौरी चरन लेक

अङ्कमाल गर्नैपर्छ बनाऊ मुटु दह्रो
विषाक्त छ मुटु भने छनाऊ मुटु दह्रो

प्रेमात्माकी दानी हौ
जीवात्माकी ज्ञानी हौ

अहंकारी जीवधारी हस्तक्षेपी हात
घमण्ड र अहम्ताले देखाउने मात

सूर्य प्रज्वल छन् दिलभित्र राम
रोशनी विहीनमा हुन्न पुण्य काम

यौवनताले परिपूर्ण दिनै पार्छन् रात प्रिया
मदमस्त जवानी छ मिल्छ हातमा हात प्रिया

नरनारी हामीसँग हुन्छ राप ताप प्रिया
जीवनको हरपल साथी ताप राप प्रिया

रिसपूर्ण भइन् तिनी बोलबास छैन आज
जीवनको राखन् धरन् खसोखास छैन आज