बुढौतीका रहरहरू (गजलसंग्रह)

जति सजिसजाउ गर फुल्छ फूल फल्छ र्झछ
एक पटक जीवनमा प्रेम रोग सर्छ सर्छ

विश्व रंगमञ्च हेर सपना रहेछ
परिस्थिति केलाउँदा सामना रहेछ

युवती देशका खम्बा युवाहरू छानु
हाँगाविङ्गा हेर्नु भन्दा छाम्नुपर्छ गानु

सुन्दरताको फूलबारी बनाउँ हाम्रो गाउँ
सुवासले मगमगी चलोस् यस्को नाउँ

जिन्दगीका हरेक पाना लौ खुलीदिनु पर्छ
सुन्दर मनको पुष्प गुच्छा फूलिदिनु पर्छ

चङ्गासरी यो मनलाई उडाउन हुन्न
कलिलो त्यो मुनालाई चुडाउन हुन्न

नलगाउ काँडेतार प्रिया
भेटहुम एकै बार प्रिया

प्रेमको संसारमा धोखा हुन सक्छ जरुर
त्यसैले त माया चुनी तिम्रै पछि लागें हजुर

सागर तर्ने इच्छ्या थियो अडेछु किनारमा
जता ततै खुट्टा तान्छन् पापी यो संसारमा

मस्त थिएँ नशामा जीवनदान गरें
मदवाला मद खोज्दै मधुपान गरें

म पिउँछु मस्त पिउँछु त्यसैले त मलाई आराम भयो
म नशामा चुर भएँ छु लडखडाउँदा वदनाम भयो

कुखुराले डाँको छोड्यो ल्याइन् तिन्ले चिया
रातभरि अङ्गालोमा बाँधिइन् ती प्रिया

अंधकार त्याग्नै पर्छ प्रकाशमा आऊ प्रिया
स्वच्छभाव स्वच्छ राग मीठो गीत गाऊ प्रिया

संरक्षण सबको लागि मानिसबाटै हुनु पर्छ
अन्तरयामी बनी धामी व्यथा पत्तालाऊ प्रिया

नभ तल पृथिवीका आफ्नै आफ्नै संरचना
अमिल्दो छ वातावरण सक्छौ भने दाऊ प्रिया

जिन्दगीको पलपल कैयौं भए भूल प्रिया
यो भूलको पूर्वपथ बन्न गयो शूल प्रिया

मौका पारी चौका पारे बाख्रो बन्छ बाघ हेर
दृष्टिविन्दु कमजोर भए डोरी बन्छ नाग हेर

आमा तिम्रो संझनामा प्रेमरूपी फूल फूलो
हृदयमा स्मृतिको श्रीखण्डको बाग झुलो

लुट्न सम्म लुटिइन् लिई मस्ती अति प्रिया
चुट्न सम्म चुटिइन् लिई मन्द गति प्रिया

कर्मनिष्ठ छ ऊ अति सुनाम भयो
कर्तंव्य निष्ठ छ तर वेदाम भयो

खेल खेल्ने बिचारमा भयो जाल झेल प्रिया
तोरी बने कोलमा परें जति सक्छौ पेल प्रिया

कर्म गरी अघि बढे धर्म हुन्छ जान
सबै भन्दा उत्तम हो सत्कर्मको दान