kedar

कन्याकुमारी जाँच्ने यन्त्र लिएर आओ
मैले कुमारीत्व लिलामीमा राखेकी छु
घोषित विहे गरेकी छैन
सन्तान नजन्माको बाचा खाएकी छु ।

लसपस छासछुस साना कुरा हुन्
अदालती केही हुने छैन
धरोधर ठोकुवा गर्छु

जनताको लागि अशल काम गर्छु भन्नेहरू
भ्रष्टाचारले गन्हाइसके
एक पल्ट कसरीमा पुगेपछि
सातपुस्तालाई पुग्ने कमाइसके ।

कुनै पनि विशेष लक्ष्य नलिइकन सामाजिक संस्थाको गठन गरिँदैन । संस्था गठन गरेर म गाउँ समाज र देशलाई यो कुरा दिनेछु भन्ने लेखाजोखा पहिले नै गरिनु पर्छ । हुन त यो देशमा सामाजिक संस्थाको नाममा डलरको खेती गर

प्रेमीकाको बावुको सम्मानमा
नामी मास्टर हुँ भन्छन्
डस्टरको हिज्जे नजानेर के भो र !
अँग्रेजी मास्टरको विल्ला भिरेकै छन् ।

कुन महिमा जान्दछ्यौ तिमी
कुन रेष्टुरेन्टमा जाने हो
तिम्रो प्रेमी कहाँ लडेको छ
कसरी सजिलै भेट्ने हो ।

किन किन रोकिएनन्
मोती दाना जस्ता मेरा आँशुका थोपाहरु
किन त्यसरी वगिरहन्छन्
मनमा उब्जाएर पीरहरु ।
मेरो आज मन रोइरहेछ
कहाँ छौ तिमी खबर गर्दिनौ !
किन वन्यौ मायाकी प्रतिमा तिमी

भूलहरु गरेजस्तो लाग्दैन
दोष मैले सोचेको थिईन
कुन चश्माले दोषी देख्यौ
मैले वाचा तोडेको थिइन ।
भोकै तिर्खै तिम्रालािग
दिन रात समय दिएकै थिए
कि म कुरुप लाग्यो
बीच बाटोमै किन पटारिए

असल प्रेमीका भनेर ढुक्क नवन
ऊ धोकेवाज हुनसक्छे
उसको प्रेममा मख्ख नपर
तिमीलाई चुसेर भाग्न्ासक्छे।
प्रेमिका चिन्न सजिलो छैन
माया प्रेममा लठ्ठ पार्छे
धन सम्पत्ति कुम्ल्याएर
अर्को नाठो लिएर जानसक्छे
प्रेममा भावुक नवन
भावना चोर्न सुरु गर्छे
जव उसमाथि भरोसा जाग्छ
त्यही भरोसा तोड्न सक्छे॥
आत्मालाई नियन्त्रण गर
कमजोलाई तोडिदिन्छे
विस्वासमाथि भर नपर
विस्वासघात गर्न सक्छे ।
प्रेमिका छान्न हतार नगर
हतारले निराशा ल्याउन सक्छ
अन्जानमा प्रेममा फसेपिछ
जीवन लथालिङ्घ हुन सक्छ

अनौठो रहेछ प्रेम विमान
उड्नलाई टिकट नचाहिने
कसैको मनको प्रेम टिकट लिए पिछ
कल्पनाको संसार भरि डुल्न पाइने
तर दूरि पार गर्नु नपर्ने !!

अंगिरस- जोशी (सिलाई), सेढाई, शौनक, शाही
अगस्ति- ढुंगेल
अगस्त्य-
अत्रि- चापगाईँ, बस्ती, मिश्र, खतिवडा, मल्ल, ओझा, अधिकारी, गोतामे
अपस्थंभ,
आत्रेय- दवाडी, दुलाल, पौडेल, थापा (पुवार, खुलाल, कालिकोटे र बगाले) पोखरेल (पानी), कालिकोटे (खड्का), अर्याल, सिग्देल
उषानस,
कश्यप- शाह, शाही, ठकुरी, रायमाझी, घिमिरे, गोदार (थापा), कठायत, गर्तौला, अधिकारी (भँडारे, खिलचिने र कौवाली), बोगटी, बुढाथोकी (सोडारी), पाँडे (सिमलदिया र बडखोरा), बडाल, श्रेष्ठ, लिम्बू, राई, शेर्पा तथा गोत्र तथा थरको पत्ता नभएको र पशु-पंक्षीहरुको
कात्यायन,

परेलीमै छौ कि कसो, तिमी नै तिमी देख्छु
सक्दिन म बिर्सिदिन, छायां बनि पछि आउने छु

केही दिन भो भेट न भाको, बर्सौं बिते जस्तो लाग्यो
मिठो मिठो सम्झना मा, सधैं रमि रहुँ जस्तो लाग्यो

मानव–मानव बीचको प्रेम,
प्राणी–प्राणी बीचको प्रेम।
प्रेम गालामा म्वाइँ खाँदैमा,
झाँक हाल्दैमा मात्र हुने होइन,
आँशु झार्दा आँशुमा पनि हुन्छ प्रेम।

सपना देख्नुभयो?, बिपनामा के होला?

गुरु केदार बराल, अमेरिका

उनीसंगको त्यो भेटमा
मन भावुक बनिरहेछ,
आज एउटा आफन्त
भेटे झैं लागिरहेछ,
मेरा एकांकीहरु
कतै निख्रिदै गएझैं।

जीवन अजंगका पहाडहरु
उक्लने प्रयास गरिरहेछ –
तिम्रो उपस्थितिबिना,
तिम्रा मधुर मुस्कानहरुबिना
तिम्रा अनमोल अनुरागहरु बिना,
तिम्रा सुकोमल अंगालाहरु बिना।
जीवनचर्याका यी प्रत्येक
बिन्दुहरुमा लागिरहन्छ –
तिमी भएको भए यस्तो हुन्थ्यो
तिमि भएको भए उस्तो हुन्थ्यो।

राम्रा सपनाहरु देखेका हुन्छ,
जीवनका बारेमा कल्पना गरेका हुन्छ।
तर सबैको पुरा भने भएको हुदैन।
बशन्तहरु म बाट टाढिसकेका छन्।
जीवनका विभिन्न उत्तारचढावहरुमा
म कयौ पटक हाँसेको छु अनि रोएको पनि छु।
चाहना एकातिर अनि यथार्त अर्कोतिर
यस्तै यस्तै माझेधारहरुमा म धेरै पटक झस्केको छु
साँच्चै जीवन विचित्रकै हुदो रहेछ।
कहिले आफुले जीवनलाई डोराईन्छ
कहिले आफुलाई जीवनले डोराईन्छ।
जीवन एक संघर्ष हो, यो धुर्बसत्य कुरा हो।
सायद त्यसैले होला म पनि आफ्नो जीवन संघर्ष छु

रचनामा हामी उत्तम परिकल्पना हौं ।
हामी सबै आमाकै कोखबाट जन्म लिन्छौं ।
हामी प्राणी जगतका मानव हौं ।
हाम्रो धर्म मानवता हो ।
जुन जन्मसिद्ध प्रमाणित छ ।
सिकाउँछ र परिर्वतन गराउँछ ।
परिवेशमा हामी स्वयम घुमिरहेछौं ।
यो प्राकृतिक र एउटा ध्रुवसत्य प्रक्रिया हो
जुन हामीले रोकेर रोक्न सक्दैनौं
तर वातावरणले हाम्रो
जीवनमा महत्वपूर्ण भूमिका खेलेको हुन्छ ।
चलखेल र परिर्वतनशील स्वरुपहरु पर्छन् ।
हामीले नचाहँदा नचाहँदै पनि प्रत्यक्ष अप्रत्यक्ष

त्यो मलाई थाहा छ
तिमी मायालु छौ,
नानु तिमी महान छौ,
त्यसैले म तिम्रो सुन्दर
फूल जस्तो जीवनमा

मेरो जिन्दगीमा आएर
केवल दुख नै दुखको भेलमा
साँचो माया गर्ने ले
कसैको पनि दुख देख्न सक्दैनन्
तिमीलाई डुबाउन चाहन्न
त्यसैले मलाई माफ गरिदेउ
तिमी सम्पूर्ण कुराहरु बुझ्छौ,

जे आठेको थियो त्यही हुने भयो
भन्दै मनमनै प्रभुको नाम पुकारे,
अब रोज र म मात्रै हुने भयौं,
तर रोज पनि उठेर जान्छु भन्न थाली

रोज नर्भस थिई, किन हो
मलाइ केही थाहा थिएन,

तिम्रा अबोध आँखाले धेरै कुरा बोध गराइरहेको हुन्छ।
जहाँ इच्छा छ, चाहना छ, जिज्ञासा छ, उत्सुकता छ।
तिमी कहिलेकाहीँ असीमित चाहनाहरू व्यक्त गर्दछ्यौ।
जुन चाहना मेरा लागि महाभारत बनेर अगाडि तेर्सिदिन्छ।
तिमी कहिले जिज्ञासाको ब्रम्हास्त्र प्रहार गर्छ्यौ
म मर्माहत हुन पुग्दछु, तिम्रो अस्त्रदेखि।
कहिलेकाहीँ तिमी उत्सुकताको बिस्कुन छरिदिन्छ्यौ,
आकाशमा हजारौँ तारा छरिएझैँ।
म आफू असमर्थ हुन्छु ती उत्सुकता बटुल्न