दिनेश राज ज्ञवाली

गएपछि होश अँ पिएँ शायद ।
भरी गाग्रो थिएँ पोखिएँ शायद ।

कुरा बेग्लै थियो रातको ।
आहा साहारा त्यो हातको ।

जिन्दगि जिन्दगि भो बल्ल ।
तिमि भेटिए पश्चातको ।

न हत्तार न ओत होस ।
तब पो मजा बर्षातको ।

बिना पूजा बिना झारफुक ।
कट्यो दशा साँढे सातको ।

सुनसान रातभै चुपचाप टोल्हाउँछु हुन्न हजुर ?
जून भै आउनुहुँदा छातिमा लुकाउँछु हुन्न हजुर ?

धेरै कविका मनसँगै हजुर कवितामा आउनुहुँदा ।
भाव सँगै बगी मनमनै मुस्काउँछु हुन्न हजुर ?

धेरै वर्षपछि आज, फेरि घाउ दुख्यो छातीको ।
सबै हुनेकै साथ ,हुदो रहेछ दुखि माथि को ?

भिडले पन्छ्याएर एकातिर फालिदिन्छ ,
एकान्तले तर्साएर ,रहर सबै टालिदिन्छ ।
समय बदलियो ,देखेँ दुश्मन को साथी को।
सबै हुनेकै साथ ,हुदो रहेछ दुखि माथि को ?

पिडा मनमा बेरियो, अनि गजल केरियो ।
आफ्नो रहर शेरियो , अनि गजल केरियो ।

दोबाटोमा भेट हुने , अन्जान मायालुको
हिड्ने बाटो फेरियो , अनि गजल केरियो ।

कति पर्खिनु, भैगो बिर्सिदिऊँ क्यारे ।
आफ्नो घाउ, आफैले नै सिऊँ क्यारे ।

यो रात कटे ,भोलि त हिजो जस्तै हो ।
मौका सम्झी ,एक गिलास पिऊँ क्यारे ।

हाम्रो यो दूरी चुलिदैछ आजभोलि ।
लाग्छ मलाई भुलिदैछ आजभोलि ।

कहिले यस्को हातमा कहिले उस्कोमा ।
चोखो जल बिटुलिदैछ आजभोलि ।

सँगीसँग अर्कैका कुरा हुन्छन रे ।
बिचमा को को हुलिदैछ आजभोलि ।

मनमा के बोझ बढ्यो र त्यस्तो कुन्नि ।
खुब मन्दिर डुलिदैछ आजभोलि ।

छोराको भोक मार्न ,पानी पकाउँदैछन आमाहरु ।
भकारिमा मुसा राज छ ,छैनन अन्नका दानाहरु ।

घर छोडे , गाउँ छोडे ,शहर छोडे, देश छोडे ।
कृष्णलाई के थाहा आजभोलि कहाँ छन सुदामाहरु ।