अजय रिसाल

जन्मदिनको क्षण देश दुखिरहँदा उठेको यो सत्संकल्प
साँच्चै देश दुखिरहेछ

‘कोपिला’ त्यो फूल बन्ने समयको खेल
दिन, महिना गर्दागर्दै भयो वर्षदिन
हिजोमात्र रोएजस्तो च्याहा च्याहा गरी
आज मीठो हासो देख्दा खुशी मुटुभरी

देशै काँपेको बेला
आपनै घर नै ‘एम्बुस’ बन्दो रहेछ ।
माटो नै चिरिएको बेला
मुटु झन् कमजोर हुने रहेछ ।

हजूरआमाले सुनाएको ‘एकादेशको कथा’
नातिको पालामा साक्षात् भइहेछ ।
नब्बे सालको ‘भूत’ अहिले आएर
बहत्तर सालमा ‘वर्तमान’ बनिरहेछ ।

“……… बन्दैन मुलुक दुई चार सपुत मरेर नगए………”

हिलो मैलो हट्दै हटेन,
पानीको रिमझिम छुट्दै छुटेन
साचो मनले पूजा कहा ?
आडम्बरले छोड्दै छोडेन

भगवतीको नाम गरी,
पशुबलि दिने प्रथा
रिन-धन सबै गरी,
दशै मान्ने सबको व्यथा

ऊ!
खोइ ! अब आउँदैन पो क्यारे ?
एक मन भन्छ मेरो
अर्को मन,
प्रमाण दिन खोज्छ ….
“आमाको सपना” अगाडि ल्याउँछ
“त्यो अवश्य आउँछ “…..

ऊ अचेल मेरो सपनामा आउँछ ।
अनि मसँग हिसाब माग्छ ।।

आँखाभरि आँसु पिएर,
रगतको मूल्य सोध्छ ।
छातीभरि घाउ लिएर,
जीवनको भाउ खोज्छ ।।१।।