सन्तोष लामिछाने

तिमीसँग बिताएका दुई पलले नै आजकल जीवन धानिरहेछ

तिमी नहुँदा कस्तो हुन्छ ? दिन दिनै जिन्दगीले जानिरहेछ
तिमीसँग बिताएका दुई पलले नै आजकल जीवन धानिरहेछ

तिम्रो साथ मेरो उर्जा रहेछ, नत्र किन जीवन ठप्प रोकिन्थ्यो ?
बाटो देखाउने आँखा तिमिरहेछौ, नत्र किन जताततै ठोकिन्थ्यो ?
हजारौं आँखाहरू छोडेर यो मन तिम्रै आँखाहरू छानिरहेछ
तिमीसँग बिताएका दुई पलले नै आजकल जीवन धानिरहेछ

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

आऊ साथ हुँदा केहीबेर सँगै हाँसौं

आऊ साथ हुँदा केहीबेर सँगै हाँसौं
जीवनहीन पलहरू बिर्सेर केहीबेर साँच्चै बाँचौं

हावाको सुस्केरामा निस्फिक्री पात नाचेझैं नाँचौं
हातमा हात समाई छातीमा छाती टासौं

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

“चामल खानेहरू र चौलानी पिउनेहरू” प्रकाशित र विमोचित

२६ सेप्टेम्बर, २०१५ नेपाल अमेरिकन मैत्री सङ्घ, म्याडिसन, विस्कनसिनले हरेक बर्ष गर्ने “विजय मल्ल साहित्य साँझ” कार्यक्रममा यस बर्ष कविता प्रतियोगितासँगै सन्तोष लामिछानेद्वारा लिखित ‘चामल खानेहरू र चौलानी पिउनेहरू’ / Porridge Eaters and Gruel Drinkers को बिमोचन पनि भएको छ | कविता संग्रह ‘जनमत प्रकाशन’ काभ्रे, नेपालबाट प्रकाशित भएको हो | संग्रहमा बरिष्ठ साहित्यकार राम प्रसाद ज्ञवालीको भूमिका तथा समालोचना पनि समेटिएको छ |

SantoshLamichhane-03

आँखा जुध्दा गर्मी चढ्छ

आँखा जुध्दा गर्मी चढ्छ बताउँ कसरी ?
घामले झैँ तिमीलाई पनि तताउँ कसरी ?

बतास झैँ चञ्चल छ मन जताउँ कसरी ?
तिमीमा पनि यही हाल सारी सताउँ कसरी ?

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

भोजहरूमा अचेल

भोजहरूमा अचेल देखिन्छ
असुरक्षाका भ्रमले आशंकित
मानवीय तरलता
त्यहाँ, हाउभाउमा, कमै भेटिन्छन्
सुखद, सम्मोहक, सर्वश्रेष्ठ सरलता

त्यहाँ भेटिन्छन्
सपनामा मातृभूमि देखेर गद्गद् बृद्धहरू
पवित्र हाँसोका उपहार पस्कदै
दौडने भुराहरू
अनि भलाकुसारीसँगै
सुरु हुन्छन् युवा युवतीका कुराहरू

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

माया त खिया लागेको खुकुरी पो भएछ


माया त खिया लागेको खुकुरी पो भएछ
मुटु भने झुण्ड्याएको सुकुटी भएछ

नसोध अचानोसँगको भेट कस्तो हुन्छ
रहरहरू सिर्फ दापमा कैद भएछ

बिर्सिएछ जोशिएर ठोक्किनु कस्तो हुन्छ
उमङ्ग त लड्या लडै अशक्त पो भएछ

आँखा वरिपरी अन्धकार बादल घुम्छ
आशा त दिनानुदिन निसासिंदै गएछ

मक्किएर दापपनि एकदिन त झर्छ
खियाले त खुकुरीनै छिया छिया भएछ

http://merasabdaharu.blogspot.com/

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

हो, म हर रात टिल्ल हुने गरी पिउने गर्छु

Santosh Lamichhane: Author of: चामल खानेहरू र चौलानी पिउनेहरू / Porridge Eaters and Gruel Drinkers
हो, म हर रात टिल्ल हुने गरी पिउने गर्छु
बाँकी रहेको जिन्दगी छिटो छिटो जिउने गर्छु

आँसु नझारी भक्कानिएर धुरु धुरु रुने गर्छु
दु:ख र पीडालाई रक्सीले नै धुने गर्छु

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
SantoshLamichhane-02

खोट

मैले क्षणहरू बगाउँदै गर्दा
तिमी मष्तिष्कको चोटाबाट
चिन्तनका चिउरा चपाउँदै
ममाथि चोर औंला ठड्याउने गर्छौ

तिमीभित्रै च्याप्पिएर
उकुस मुकुस भएका सपनामा चोबलेर
तिमी भलाई पश्चाताप पस्कने गर्छौ

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
SantoshLamichhane

हामी र हाम्रो वातावरण

मेरो वरिपरि
घनघोर जंगलबाट आउने
शित्तल हावाहरू
गर्मीका पंखा हुने गर्थे

चराका चिर्चिरसँगै
धर्ती अनि आकाश
खोलाका सुसाइमा
संगीत सिर्जना गर्थे

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •