तारा प्रसाद चापागाई

हजारौं गल्ती तिम्रा मायामा भुली दिन्छु
आँसुमा डुब्छौ कति माफिको हाँसो दिन्छु

जानेरै भए केही अन्जान थिए कति
मुटुको कुनातिर माया थ्यो अलिकति
छोडेर झुट सबै सत्यता अंगाली देऊ
एक त्यान्द्रो चोखो माया समाती साथ दिन्छु

मर्न झनै गार्हो यहाँ बाँच्न पनि गार्हो
मुटु भित्र चोखो माया साँच्न पनि गार्हो

चोटहरू सम्हालेर गाँठो पर्यो मनमा
कहीं गए शान्ति छैन मेरो यो जीवनमा
भित्री मन रुँदा रुँदै हाँस्न पनि गार्हो
मुटु भित्र चोखो मायाँ साँच्न पनि गार्हो

छाँगाबाट झार्यौ किन
ज्यूँदो लास पार्यौ किन

किनारामै ठिकै थिएँ
हात समाई तार्यौ किन

आँखाहरू थाकिसके बाटो हेर्दा हेर्दै
रात पनि काटिएछ कोल्टे फेर्दा फेर्दै

आशाका यी पलहरू बित्ने भयो गाह्रो
प्रतिक्षाको भुमरीमा बेरिएछु साह्रो
खुशीहरू उडी गए दुःख घेर्दा घेर्दै
रात पनि काटिएछ कोल्टे फेर्दा फेर्दै

किन होला सपनीमा रगतको टाटो देखे
लुटिएको चेलीको डर लाग्दो खाटो देखे

मडारिदै कालो बादल चारैतिर आकाशमा
चट्याङको चोट पर्दा अशान्तिको दोबाटो देखे

रोकिएछन् पाईलाहरू हराएछु शुन्यतामा
चिच्याउँदा आवाज छैन आफैलाई लाटो देखे

एक्लो यात्रा गर्छु भन्थे उनीसँग भेट भयो
माया प्रेमलाई घृणा गर्थे तर माया बस्न गयो

माया माग्दा नशा दिने उनी साह्रै दयालु
मायालुको पीडा बुझ्ने कस्ती मेरी मायालु

स्वच्छ भावनाको नाता राम्रो
माया भरी दिने दाता राम्रो

रगतभन्दा भावना ठुलो
चोखो सम्बन्धको छाता राम्रो

पिडाहरू भुलाउन साथ देऊ प्रिया
मायालाई चुलाउन साथ देऊ प्रिया

अशान्ति र चन्चलपन बढे झै लाग्छ
मनमा शान्ति हुलाउन साथ देऊ प्रिया

चिसो चिसो मौसममा मिठो प्याला गजलको
जिन्दगीको संघर्षमा लिऔं ज्याला गजलको

मनले मनको तार जोड्ने जताततै पुगे पनि
चालिरहुँ लागिरहने सुन्दर चाला गजलको

१)
अन्धो कानुन
बलत्कृत अस्तित्व
दोषी नजर ।

साथीभाई सबै गए लाहुरको धन टिप्न
डुल्छु सधैं भिरपाखा आफ्नै रनवन टिप्न

चाँदी फूल्ने मेरो हिमाल अन्न फल्ने तराई छ
स्वदेशमै केही गर्छु आफन्तको मन टिप्न

महंगीले छोयो आकाश परिश्रमको मोल छैन
फूल राम्रो काँडा विचको गाह्रो हुन्छ झन टिप्न

आफ्नै मातृभूमी माथी बगाउँछु भेल पसीना
गर्छु सधै दुःख जिलो यही नेपाली पन टिप्न ।

एकान्त यो रातमा कोही छैन साथमा
तड्पी रहेछु प्रियसीको यादमा

झझल्को र सम्झनाले आत्मा जलिरहेछ
कहाँ देखौं काहाँ भेटौ मनले भनिरहेछ
चिसो यो रातमा पनि मुटु जलिरहेछ
उनको याद र कल्पनामा रात ढलिरहेछ

मायाको नशा पिउदै मात्तीएको आँखा राम्रो
कोइली झै मिठो बोल्ने मायाको भाखा राम्रो
कोलाहल र अभावको व्यस्त शहर भन्दा
मेरी माया भेट हुने त्यहि वन पाखा राम्रो ।

मित्रता बिचमा टुट्ला घमण्डी नहुनु है
बर्सौ देखि लाको माया आँसुले नधुनु है
आफ्नो सधै चाम्रो लाग्छ पराई कै राम्रो
म त हजुर सानो जाती भुलेर नी नछुनु है ।

रोउँ भन्छु डाको छोडी रुन सक्दिन
हाँसौ भन्छु धोको फुकाई हाँस्न सक्दिन,

दुई आत्माको मिलन हो माया प्रेम भन्नु
एक तर्फी माया डोरी बाट्न सक्दिन

शान्त छ बस्ती
भई गए शहिद
बीर सपुत
हर्ष कस्को मनमा
कोही छैन आँखामा ।

गरीवी बोल्यो
शरीर उघारेर
अर्धनग्न भै ।

आँखाको राप
फक्रेको फूल रैछ
तिम्रो जवानी ।

१. सडक छाप
उठाई भयो भुल
चलायो राज्य ।

२. आहा मुस्कान
मरवटको धन
धन्य बिद्रोह ।

३. बादल छायो
मौसमकी परीमा
रिस बर्षियो ।

सोझाको खुन
पिई खुसी मनायौ
इज्जतवान
समाज सेवी तिमी
महान कहलायौ ।