अमृत गुरुङ

मलाई मानिसहरूले बरोबर गरिरहने प्रश्न हो- तिमी गुरुङ भएर पनि आफ्नो जातिको कुरा किन गर्दैनौ ?

‘म अमृत नेपाली’ शीर्षकको मेरो लेखप्रति अनलाइनहरू र फेसबूकमा पाएको व्यापक प्रतिक्रियाबाट एकदम प्रभावित र भावविह्वल भएँ ।

सानो कुरा मनमा लिई दुखी हुनुहुन्न
दुख्छ मुटु चस्स तर देखाउनु हुन्न
कस्को भर पर्नु खै सबकै डर लाग्छ
आफ्नै छायाँ आफैंसँग डर लाग्छ

सम्साँझैमा काग कराइरह्यो
खै के के खबर ल्याउने हो
मुर्च्छना मरेको गीत सुन्दासुन्दै
म थाकिसकें
लौ के के खबर ल्याउने हो!

पराई घरको कथा हैन यो
घरभित्रकै ब्याथा हाम्रै हो, सुन है!
हिमालको काखमा सुख शान्ति थियो
मर्यादाको मियो सल्केर बल्यो
सुनसान रातमा दनदनी आगो
मृत्युको जहर फैलिए जस्तो गाउँबस्तीमा डँढेले
समयको झेली खेलैले देश दुख्यो गाउँ ठाउँमा

पानी तिरतिरे
लेऊ भन्थे बाबैले मार्यो पिरतीले
शिरमाथिको छायाँ
कुन दैवले छुटायो जुनीभरको माया

तालको पानी माछीले खाने
पिरिमसित जाने कि नजाने